கனாட் பிளேஸ் புதுடெல்லி, இந்தியா, 2016
நான் கூப்பிடும்போதெல்லாம் வரவேண்டியது இருக்கும். நல்லபிள்ளையாக நடிக்க வேண்டாம்.
-நான் நடிக்கிறேனா? -நாம் எங்கே செல்கிறோம்?
நாம் எங்கே போகிறோம், அப்பா?
-நாம் அங்கே நல்ல ஆடைகளை வாங்கலாம். -உன் அத்தையை பார்க்க.
அப்படித்தான் அனைவரும் சொல்கிறார்கள்.
சரோஜினியில் நல்ல நாகரீக ஆடைகளை நாம் வாங்க முடியும்.
-பஸ்! -அதை நிறுத்து.
சீக்கிரம், வரமுடியுயமா?
-வா, அன்பே. -பொறுங்கள், அம்மா, என்ன அவசரம்?
-நீங்கள் எங்கே போகவேண்டும்? -சரி, சார். கீழே இறங்குங்கள்.
-நீங்கள் ஒட்டுங்கள், சார். -நாங்கள் இஷ்டப்பட்ட இடத்தில் இறங்குகிறோம்.
உட்காருங்கள்.
நீங்கள் எங்கே போகிறீர்கள்?
இவர்கள் எங்கு இறங்குவார்களோ அந்த இடத்திற்கு.
அல்லது இங்கேயே இறங்கிக்கொள்கிறோம்.
ஹேய்! அவளைத் தொட என்ன தைரியம்!
-என்னை விட்டுவிடுங்கள். -தயவு செய்து.
-முட்டாள்... போய்த்தொலை! -நீ...
-அவளைத் தொடாதே, அவளை விடு! -நீ என்ன செய்கிறாய்?
-என்னைப் போகவிடு! -நகரு.
-நான் உன்னைக் கொல்வேன்! -முட்டாள்.
-சன்னி! -வாயை மூடு!
அவளை பஸ்ஸில் இருந்து இறங்க விடு!
-சன்னி! -அவனை அடி. அவனைப் போகவிடாதே.
-ப்ரியா, ஓடு! -எங்கே போகிறாய்? அவனை போகவிடாதே.
ப்ரியா, ஓடு!
-அவளைப் பிடி! -வேண்டாம்!
அவளைப் பிடி!
நில்!
அவள் எங்கிருந்து வந்தாள்?
வழியை விடு, கிழட்டு நாயே! காது கேட்கவில்லையா என்ன?
உனக்குப் பைத்தியமா? போய்த் தொலை!
கிழட்டு நாயே, போ!
-உனக்கென்ன பைத்தியமா? -நான் சொல்வது கேட்கவில்லையா?
ஆகஸ்ட் 1947.
இந்தியாவின் கடைசி வைஸ்ராய், மவுன்ட்பேட்டன் பிரபு, வெளியிட்ட ஒரு ஆணை
இங்கிலாந்து அதிகாரி சர் சிரில் ராட்கிளிப்க்கு அதிக திறமை
தேவைப்பட்ட ஒரு பொறுப்பை கொடுத்தது.
இந்தியாவை இரண்டாக பிரிக்க.
அதனால், சர் ராட்கிளிப்,
இந்தியாவின் பூகோளம் பற்றி ஒன்றும் தெரியாத அவர்
வடக்கிற்கும் தெற்கிற்கும் வித்தியாசம் காண முடியாதவர்,
வரைபடத்தை மட்டும் நம்ப முடிவெடுத்தார்.
அவர் இரு கோடுகள் வரைந்தார்.
ஒன்று வங்கத்தில் மற்றொன்று பஞ்சாபில்.
நான்கு வாரங்களுக்குள்,
நான்கே வாரங்களுக்குள்,
கேள்வி ஞானத்தின் அடிப்படையில்,
அவர் நாட்டை இரண்டு பாகங்களாக பிரித்தார்.
இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான்.
அனைத்தும் பிரிக்கப்பட்டது.
வயல், நிலம், தெருக்கள், கிராமங்கள், நகரங்கள், நதிகள்.
ஜீலம், இமயம், கட்ச், தார்,
பிராணிகள், மைந்தர்கள், பெண்கள், குழந்தைகள், பெரியவர்கள். ஒவ்வொருவரும்.
ஒவ்வொருவரும் மற்றும் ஒவ்வொன்றும் பிரிக்கப்பட்டன.
சர் ராட்கிளிப்பின் இரண்டு கற்பனைக் கோடுகள்
140 லட்சம் மக்களின் இதயத்தையும் ஆத்மாவையும் பிரித்தது.
லட்சக் கணக்கானோர் வீடிழந்தனர்.
பல்லாயிரம் அப்பாவிகள் மடிந்தனர்.
வருங்கால சந்ததியினர் ராட்கிளிப் கோட்டினால் வேருடன் பிடுங்கப்பட்டனர்.
இது ஒரு வீட்டின் கதை
இதன் வழியாக பிரிவினைக் கோடு செல்கிறது.
அது அதன் தலையை துண்டித்தது,
ஆனால் அதனை பிரிக்கத் தவறியது.
பண்டேலாக்கள் மற்றும் ஹர்போலோக்களிடம் இருந்து
பெருமை மிக்க கதைகளைக் கேட்டோம்.
அதிக வீரத்தோடு போராடிய அந்த ஜான்சியின் ராணி.
உனக்கு ஏதாவது புரிகிறதா, லாட்லி?
அரசரின் மறைவுக்குப் பின்னர்,
ராணி திரைக்குப் பின்னர் ஒளியவில்லை மேலும் கண்ணீர் சிந்தவில்லை.
அவரது அவையினர் வஞ்சகம் மற்றும் துரோகம் செய்த போதிலும்,
ராணி நிலையாக நின்றார்.
அவர் உடைந்துவிடவில்லை.
அவர் ஏற்கனவே குதிரை ஏற்றம் மற்றும் வாள் பயிற்சி அடைந்திருந்தார்.
ஆனால் நிலைமை கட்டுக்கடங்காமல் போன போது தானே படை திரட்ட முடிவெடுத்தார்.
கொடியை உயர்த்திப் பிடித்து தைரிய இதயத்தோடு,
எதிரிகளுக்கு சவால் விடுத்தார்.
-அவர் எதிரிகளை நேர்கொண்டார். -அவர் ஒரு தைரியமான பெண்மணி.
அப்படியே அவர் ஒரு புதிய சரித்திரம் படைத்தார். லக்ஷ்மி பாய்.
தனது ஜான்சி நாட்டை காப்பாற்றுவதற்காகவே,
அவர் பிரிட்டிஷாரை உயிருக்கு பயந்து ஓடச் செய்தார்.
ஒரு கையில் வாளோடும்
-முதுகு தூளியில் மகனோடும்... -ராணி லக்ஷ்மிபாய்க்கு பையன் இருந்தானா?
ஆமாம். ஆனால் அவன் அவரது ரத்தம் இல்லை.
ஒருவேளை அவர் தத்து எடுத்ததாக இருக்கலாம்.
பின்னர் நான் யாருடைய மகள்?
இந்த துர்பாக்யவதிக்கு கேள்விகளுக்கு பஞ்சமில்லை.
-லாட்லி! -நான் உனக்கு கதை ஏதும் சொல்ல மாட்டேன்.
-போய்ப் படி. -லாட்லி.
-நான் உனக்கு ஒன்றும் சொல்ல மாட்டேன். -இந்த பெண்...
-ஹேய், லாட்லி. -அரட்டைக்காரி.
நீ குளிக்கிறாயா அல்லது உன்னை கிணற்றில் தூக்கிப் போடவா?
பேகம் ஜான் உங்களை பார்க்க விரும்புகிறார்கள், அம்மா.
நிச்சயம், பேகம் ஜான் என்னை கூப்பிட்டால், நான் அவசியம் போகவேண்டும்.
போய்விடுங்கள்!
என்ன ஆச்சு வேசியே? உனக்கு என்ன பைத்தியமா?
காமப் பிசாசு!
எனது மார்பகங்களை தொடக்கூடாது என்று பல முறை எச்சரித்து இருக்கிறேன்!
அது உனக்குப் புரியாதா?
இங்கிருந்து தொலைந்து போ!
மீண்டும் உன்னை இங்கே பார்த்தால்,
அதை சிறு துண்டுகளாக்கி விடுவேன்!
-வாயை மூடு. -தொலைந்து போ!
-ஹேய், குலாபோ. -பைத்தியமான வேசி.
காலங்கார்த்தால நிறைய இரைச்சல் போடுகிறாய்.
அதோடு போ. பேகம் ஜான் உன்னைப் பார்க்க வேண்டுமாம்.
பேகம் ஜான், அவள் கடந்த கலவரத்தில் கற்பழிக்கப் பட்டாள்.
சில பையன்கள் அவளை பரிதாபமான நிலையில் முகாமில் தூக்கி போட்டார்கள்.
அவளது அப்பா அவளை அழைத்துச் செல்ல மறுத்து இங்கே விட்டுச் சென்றார்.
அப்பா, சகோதரன், மகன், கணவன்.
மறுபுறம் பேகம் ஜானின் தொடக்க நிலையில்
ஒவ்வொரு ஆணும் தவறானவர்கள்.
ஆனால் மறுபுறம், ஒவ்வொரு மனிதனும் ஒரு சேவல்.
மூன்று கால் கொண்ட சேவல்.
எனக்கு நிச்சயமாகத் தெரியும் உன் அப்பா உனக்கு பெயர் வைத்து இருப்பார்.
நல்லது, நான் உனக்கு ஒரு பெயர் வைக்கிறேன்.
அவளது கன்னங்கள் இன்னும் ஆப்பிள் போல் சிவந்து இருக்கின்றன.
-காஷ்மீர் பெண் என்று நான் நினைக்கிறேன். -ஆமாம்.
அப்படி என்றால், உன் பெயர் ஷப்னம்.
செல்லப் பெயர், ஷபூ
நினைவில் வைத்துக் கொள்வாயா?
அம்மா, அவளை உள்ளே கூட்டிச் செல்லுங்கள்.
குளிப்பாட்டி, சுத்தம் செய்து உணவு கொடுங்கள்.
-சுஜித். -என்ன, பேகம் ஜான்?
சந்தையில் இருந்து அவளுக்கு ஆடைகள் வாங்கி வாருங்கள்.
ரூபினா?
-என்ன. -வா.
ஜமிலா, லதா.
-நீங்கள் அவளை பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். -வா, அன்பே.
அவளுக்கு கற்றுக் கொடுங்கள்.
சலீம், யாராவது எப்போதாவது அவளைத் தேடி வந்தால்,
யாராவது உறவினர், அல்லது போலிஸ் ஸ்டேஷனின் இருந்து,
பேகம் ஜான் அவளுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்து இருப்பதாக சொல்லுங்கள்.
தேடுங்கள்.
சரி.
பொறு! இங்கே வா.
இன்னும் அழுத்தமாக, ரூபினா.
குழந்தையே, அது அதிகம் வலிக்கிறது, இல்லையா?
நீ அதிர்ச்சியில் இருக்கிறாய்.
அவர்கள் மிகக் கொடூரமானவர்கள், இல்லையா?
அவர்கள் ஒரு பயங்கரமான காரியத்தை செய்திருக்கிறார்கள்.
உன் தந்தைகூட உன்னை கைவிட்டுவிட்டார்.
இறுதியில், எல்லாம் வெளிவந்துவிட்டது.
இல்லையென்றால், உனது வலி ஒருபோதும் குணமாகாது.
இப்போது வாழ்க்கை எளிதாக இருக்கும்.
சார், நாங்கள் சக்கர்கார் காவல் நிலையம் சென்றோம்.
ஆனால் அது அவர்கள் கட்டுப்பாட்டு எல்லைக்குள் இல்லை என்றார்கள்.
அதனால் அவர்களால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது.
-தயவு செய்து... -நான் என்ன செய்ய முடியும்?
அது எங்களது கட்டுப்பாட்டு எல்லைக்குள்ளும் இல்லை.
அது எங்களது நகர எல்லைக்கு வெளியே இருக்கிறது.
பையன்கள் வளர்கிறார்கள், சார்.
அவர்களை கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பது கடினமாகி வருகிறது.
எனது மகளும் வளர்ந்து வருகிறாள்.
-ஆமாம். -கடந்த மாதம் அவளுக்கு பத்து வயதானது.
-சரி. -ஆனால் எனக்கு
ஒரு தகப்பனின் பொறுப்பு என்னவென்று தெரியும்.
இந்த குப்பையில் இருந்து நான் அவளை விலக்கி வைத்து இருக்கிறேன்.
ஆனால், சார், அது எங்கள் உண்மையான பிரச்சனை இல்லை.
அந்த விபச்சாரிகள் சுதந்திரமாக சுற்றி வருகிறார்கள்.
அந்த பாதையை கடந்து செல்வதுகூட மிகக் கடினமாக இருக்கிறது.
குடிக்கிறார்கள், புகைக்கிறார்கள்.
-அனைவரையும் திட்டுகிறார்கள். -நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?
விபச்சாரிகள் என்ன ஆன்மீகவாதிகளா?
நான் அப்படிச் சொல்லவில்லை, சார்.
ஆனால் உங்களுக்குத் தெரியும்,
-அவர்கள் நோயைப் பரப்புகிறார்கள். -ஒரு விஷயம் சொல்லுங்கள்.
நேற்று இரவு 9.30 க்கு நீங்கள் எங்கே இருந்தீர்கள்?
அது, நான்...
நான்...
ஒருமுறை ஒருவன் முல்லா நசுருதீனிடம் சொன்னானாம்,
"என் பையன் அதிகம் சர்க்கரை சாப்பிடுகிறான் நான் என்ன செய்ய?"
முல்லா இப்படி பதிலளித்தார், "ஒரு வாரம் சென்று வாருங்கள்.
முதலில், நான் சர்க்கரை உண்பதை நிறுத்த வேண்டும்" என்று.
என்ன? நீங்கள் என்ன சொல்ல வருகிறீர்கள், சார்?
-நான் அங்கு செல்வதில்லை... -முதலில் சர்க்கரை உண்பதை நிறுத்துங்கள்.
பின்னர் உங்கள் பையன்களை நிறுத்துங்கள்.
அந்த அப்பாவி மக்கள் மீது எந்த அயோக்கியனாவது கையை வைத்தால்,
பின்னர் இந்த சலீம் மிர்ஸா இந்த இடத்தை கல்லறை ஆக்கிவிடுவான்.
ரத்த வெறி பிடித்த ஜீவன்கள்! நீங்கள் உங்களை முஸ்லிம் என்கிறீர்கள்!
அதை விவரிக்க எனக்கு வார்த்தைகள் இல்லை அன்பே. சண்டை மிக தீவிரமானது.
ஆனால் சலீம் மிர்ஸா நகர மறுத்தார்.
போராட்டக்காரர்களை அடக்கும் வரை மிர்ஸா ஓய்வெடுக்கவில்லை,
இந்துக்கள் பத்திரமாக முகாம்களுக்கு அனுப்பப்பட்டார்கள்.
ஆனால்...
ஆனால் உன் கூந்தலில் பேன்கள் முகாம் இருக்கிறது, அன்பே!
அதற்கு பிரதியுபகாரமாக அவர் என்ன அடைந்தார்?
பிய்ந்த செருப்பு. அவமானம்!
அந்த அயோக்கியன் காவல் துறையில் இருந்து நீக்கப் பட்டான்.
அதுமுதல், சலீம் இங்கே தங்கி இருக்கிறார்.
அம்மா, இந்துக்களை கொல்வது முஸ்லிம்களை கொல்வதை போன்றது தானா?
அதனால் கேள்வி என்ன என்றால்,
அது நடக்கப் போகிறதா இல்லையா?
உனக்கு பைத்தியம் பிடித்துவிட்டது.
கேள்வி என்னவென்றால், எப்போது என்பது தான்?
அது ஒரு வதந்திதான்.
அவர்கள் சில கம்புகளை ஊன்றுவார்கள்,
பின்னர் ஒரு எல்லையை வைப்பார்கள்.
பின்னர் வார விடுமுறையை எடுத்துக் கொள்வார்கள்.
அதன் பின்னர் ஒவ்வொருவரும் இயல்பு வாழ்க்கைக்கு திரும்புவார்கள்.
நான் சொல்கிறேன், மிஸ்டர். பண்டிட் இதை நடக்க விட மாட்டார்.
மிஸ்டர். பண்டிட். மிஸ்டர். பண்டிட். மிஸ்டர். பண்டிட்.
அவர்தான் இந்த நாட்டின் முழு அரசியலையும் நடத்துகிறாரா?
ஜின்னா, திரு சிங், திரு சர்தார்
திரு காந்தியும் இருக்கிறார்கள்.
நீங்கள், நான் மற்றும் இந்த பலியா கூட இருக்கிறோம்.
எல்லாருமாக சேர்ந்து...
நாம் ஏதும் நடக்க விட மாட்டோம்.
புரிகிறதா?
நமது அப்பாவித்தனத்தை பிரிட்டிஷ் நன்கு பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள்.
200 ஆண்டுகள்.
நீண்ட காலத்திற்கு முன்னர், விதியை சந்திக்க ஏற்பாடு செய்திருந்தோம்
-அவர் என்ன சொல்கிறார்? -மேலும் இப்போது,
அந்த நேரம் நாம் உறுதி எடுத்துக்கொள்ளும் நேரம் வந்துவிட்டது.
-அவர் என்ன சொல்கிறார்? -முழுமையாக இல்லை...
அல்லது முழு அளவிலோ, அல்லது கணிசமான அளவிலோ.
நள்ளிரவு மணி அடிக்கும்போது, உலகம் உறங்கும் போது,
எனக்குத் தெரியாது.
இந்தியா வாழ்விற்குள் சுதந்திரத்தோடு கண்விழிக்கும்.
சுதந்திரம்!
-சுதந்திரம்! வாழ்த்துக்கள்! -சுதந்திரம்!
என்ன விஷயம்?
சுதந்திரம்!
நாம் விடுதலையானோம்!
சுதந்திரம்!
அங்கேயே இரு.
அம்மா, அவள் மீது ஒரு கண் வையுங்கள்.
அவள் கையில் மத்தாப்பு வைத்திருக்கிறாள்.
கவனம், அம்மா.
லாட்லி, நகரு.
அது அழகாக இருக்கிறது, இல்லையா?
எல்லாருக்கும் கிடைக்கும். இந்தாருங்கள்.
கவனம், லாட்லி...
லாட்லிக்காக.
என்ன ஆசிரியரே.
நீங்கள் அவளுக்கு கொடுத்த கடைசி புத்தகத்தையே அவள் இன்னும் முடிக்கவில்லை.
அது என்ன?
-வீர்... -வீராங்கனா.
ஆமாம். வீராங்கனா.
பின்னர் இந்த இனிப்புகள், பட்டாசுகள்.
நீங்கள் ஏன் அதிகம் செலவிடுகிறீர்கள், மாஸ்டர்.
சமூக சேவைக்கு எங்களுக்கு தனி நிதி இருக்கிறது.
என்னுடைய டியுஷன் பீஸில் இதை நான் வாங்க முடியும் என்று நினைக்கிறீர்களா?
உங்கள் இதயம் போல் உங்கள் பாக்கட் என்று நினைத்தேன்.
பெரிது.
பேகம் ஜான், நம் நாடு சுதந்திரம் அடைந்தது, அதை கொண்டாட மாட்டீர்களா?
சுதந்திரம் ஆண்களுக்கு மட்டுமே.
பெண்களுக்கு திட்டுவதற்கு கூட சுதந்திரம் இல்லை.
நாம் நமது தாய்மார்களையும் சகோதரிகளையும் திட்டுகிறோமா?
உங்களுக்கு புரியவில்லை, மாஸ்டர்.
ஒரு வேசி ஓர் வாடிக்கையாளர் கிடைத்த நாளை கொண்டாட வேண்டுமா
அல்லது ஒருவரும் இல்லாத நாளை கொண்டாட வேண்டுமா?
அதனால் உங்களுக்கு சுதந்திரத்தில் சந்தோசம் இல்லையா?
சுதந்திரம் ஒரு முட்டாள்தனம்.
விடுமுறைகள் வியாபாரத்திற்கு மோசமானவை.
காலையில் இருந்து எங்களுக்கு ஒரு வாடிக்கையாளர் கூட வரவில்லை.
மரியாதைக்குரியவர்களும் பணக்காரர்களும் இந்த நாளை வீட்டில் கழிக்கிறார்கள்.
அவர்கள் எதற்கு விபச்சாரியிடம் வரவேண்டும்?
யாராவது ஒருவர் தயாராக இருந்தாலும்.
அது படுக்கையில் வாந்தி எடுக்கும் அந்த குடிகார கிராமத்தான்கள்.
நாம் அந்த சபல காவலர்களை எண்ணக் கூடாது.
-அவர்கள் ஒரு வீணான... -நீங்கள் புரிந்துகொள்ளவில்லை, பேகம் ஜான்.
பிரிட்டிஷாரின் 200 ஆண்டு அடிமைத்தனத்தில் இருந்து விடுதலை பெற்று இருக்கிறோம்.
ஒரு விபச்சாரிக்கு, எல்லா நாட்களும் ஒன்றே, மாஸ்டர்.
விளக்குகள் அணைந்ததும் ஆண்கள் அனைவரும் ஆண்கள்தான்.
இந்து, முஸ்லிம், பிராமணன், தீண்டத் தகாதவன்.
அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றே.
இந்த வேசி...
ஒரு நாடு மாதிரி.
சுதந்திரம்...
இழவே! பட்டாசில் இருந்து விலகி இரு!
கவனம், அன்பே!
முகம் தீய்ந்தால், பொட்டை நாய் போல் வீதியில் திரிவாய்!
யாரும் உன்னை வாங்கமாட்டார்கள், நானும் இங்கே தங்க விட மாட்டேன்.
-நான் உன்னை உதைத்து துரத்துவேன்! -கேட்டுக்கொள்.
ஓ, விடு. அவர்கள் இன்று சுதந்திரத்தை கொண்டாடுகிறார்கள்.
தயவு செய்து குறுக்கிட வேண்டாம். நீங்கள் அவர்களை கெடுத்து வைத்திருக்கிறீர்கள்!
ஹேய்.
அவளுக்கு சுருக்கென்று கோபம் வரும்.
-ரத்த வெறி ஜாதி. -ஏன்?
உங்கள் ஜாதியில் கோபப் படுபவர்கள் இல்லையா?
பேகம் ஜான், நாம் அது பற்றி பேச வேண்டாம்.
நாம் அனைவரும் இங்கே ஒன்றே. நாம் அனைவரும் வேசிகள்!
-வாயை மூடு! -ரூபினா, இந்த பெண்களை பார்த்துக்கொள்.
நாசமாகப் போகட்டும் அவளுகள். அவளுகளுக்கு பாடம் புகட்டுவேன்.
மாஸ்டர், நீங்கள் இப்போது போவது நல்லது,
இனியும் பரிசுகள் கொண்டு வர வேண்டாம்.
பேகம் ஜான் ஒருபோதும் சகாயம் எடுப்பதில்லை.
எப்போதும் கடனை திருப்பி செலுத்துகிறாள். எங்களுக்கு பணம் தட்டுப்பாடு என்றால்,
-இந்த பெண்களில் ஒருவரை கொடுக்கிறோம்... -உளறலை நிறுத்துங்கள்.
நான் நாட்டுக்காக இங்கே வந்தேன்...
உங்கள் பெருமை மிகு நாட்டின் சகோதரிகள் மற்றும் தாயார்களின் நிலை என்ன?
இந்து, முஸ்லிம், அயல் நாட்டார். அவர்கள் யாராக இருந்தாலும்.
அவர்கள் ஒரு மனிதனின் பொருள்தான்.
-அதனால், எங்களுக்கு என்ன கவலை... -இது உங்களது நாடும் கூட.
நல்லது, அப்படிஎன்றால் தொடர்ந்து செல்லுங்கள்.
கோடிக்கணக்கான ஆண்களில் யாரிடமாவது கேளுங்கள்
இந்த பெண்களில் ஒருத்தியை திருமணம் செய்து கூட்டிச் செல்ல.
சொல்லுங்கள்.
-நான் சும்மா... -அதை மீண்டும் செய்யவேண்டாம், மாஸ்டர்.
பெரிய கோரிக்கைகள் வைக்க வேண்டாம்.
அதை என்னிடம் கொடுங்கள்.
அது எப்படி எரிகிறது என்று பார்க்கலாம். கொடுங்கள் என்னிடம்.
பேகம் ஜான் சொல்வது எங்களது உடல் மட்டும் இல்லை,
எங்கள் இதயத்திற்கும் விலை இருக்கிறது.
மாஸ்டர்.
இந்த இனிப்புகள் மற்றும் பட்டாசுகளை விட சிறந்தது.
ஒருவேளை, உங்களுக்காக நான் அனுசரித்துக் கொள்ளலாம்.
இதயத்திற்காக.
பேகம் ஜான் சொல்வது சரி. ஒவ்வொன்றுக்கும் விலை இருக்கிறது.
உடல், ஆத்மா, மற்றும் நிலம்.
டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா ராட்கிளிப் லைன் வரையப்பட்டது
பண்டிட்ஜி, சர்தார், பல்வந்த் சிங், ஜின்னா, லியாகத் கான்.
ஒவ்வோருவரும் ஒப்புதல் கொடுத்துவிட்டார்கள்.
அவர்கள் ஒப்புதல் கொடுத்தால் என்ன கொடுக்காவிட்டால் என்ன யாருக்கு அக்கறை?
-இந்த நாடு நம்முடையது. -நம்முடையதாக இருந்தது!
இப்போது பஞ்சாபின் குறுக்கே ஒரு கோடு போடுகிறார்கள்.
இந்த பக்கம் இந்தியா, அந்தப் பக்கம் பாகிஸ்தான்.
அந்த கோடு ஒரு வெளிநாட்டவரால் வரையப்படுகிறது.
ராட்கிளிப்.
ராட்கிளிப் கோடு.
பதான்கோட் மாவட்ட மேற்கு எல்லையில் எல்லைக் கோடு வருகிறது
அது பதான்கோட், சக்கர்கார் மற்றும் குருதாஸ்பூர் சந்திக்கும் இடம் வரை.
பின்னர் அது சக்கர்கார் மற்றும் குருதாஸ்பூர் மாவட்டங்களுக்கு இடையே
பாட்லா மற்றும் ரோவா மாவட்டங்களுக்கும்
அன்ஸ்நாலா மற்றும் சர்தாரா மாவட்டங்களுக்கு இடையே செல்கிறது.
ராவி நதியை நோக்கி,
லாகூர் மற்றும் அமிர்தசரஸ் மாவட்டங்கள் சந்திக்கும் இடத்திற்கு.
சார். மிஸ்டர் இலியாஸ் இங்கே இருக்கிறார்.
இதோ வந்துவிட்டேன்.
எதற்கு?
நான் ஏதும் தவறாக சொல்லி விட்டேனா?
உங்கள் தாயார் எப்படி இருக்கிறார்?
குசும் நலமா?
ஆமாம், நலம்.
கற்பழிப்பில் இருந்து தப்பினாள்.
அம்மா கற்பழிக்கப் பட்டாரா இல்லையா என்று எனக்குத் தெரியாது.
அவள் ஒன்றும் சொல்ல வில்லை. அழுதுகொண்டே இருக்கிறாள்.
உட்கார்.
உங்கள் மனைவி எப்படி இருக்கிறார்?
அவள் ஆடை அவிழ்க்கப் பட்டாள்.
அவர்கள் அவளை கொன்றுவிட்டார்கள்.
பின்னர் எரித்துவிட்டார்கள்.
எனக்குத் தெரியாது.
அதாவது, நான் வருந்துகிறேன்.
உங்களுக்கு தெரிந்து என்ன ஆகும்?
நீங்கள் அங்கிருந்திருந்தால் என்ன ஆகியிருக்கும்?
அது என் கண்முன்னே நடந்தது.
அனைத்துமே.
-அந்த இரவு அவர்கள் அப்படி செய்யும்போது... -வெற்றிலை.
நீங்கள் இன்னும் வெற்றிலை போடுகிறீர்களா?
அதை நிறுத்தி வெகு நாட்களாகிவிட்டது.
நீங்கள் இன்னும் மாட்டிறைச்சி உண்கிறீர்களா?
நாங்கள் உங்களுக்காக விஷேசமாக தயார் செய்கிறோம்.
கபாப், மாட்டிறைச்சி.
நீங்கள் நிறங்களை வெறுத்தீர்கள்.
-நாங்கள் ஹோலி கொண்டாடுவோம். -இலியாஸ்.
-நினைவுபடுத்துவதில் அர்த்தம் இல்லை... -ஆமா, நாம் எதிரிகள் தானே.
நாம் ஒருவரை ஒருவர் வெறுக்கிறோம்.
கவலைப் பட வேண்டாம்.
நாம் குழந்தைப் பிராய நண்பர்கள் என்று யாருக்கும் தெரியாக்கூடாது.
சரியா?
சரி.
நாம் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் மற்றும் முஸ்லிம் லீக் பிரதிநிதிகள்.
நாம் இங்கு அலுவலக பணியில் இருக்கிறோம்.
இந்த நாட்டை பிரித்ததும் நம் வேலை முடிந்துவிடும்.
நாம் ஒருபோதும் மீண்டும் சந்திக்க முடியாது.
நாம் ஒருவரை ஒருவர் வெறுத்தால் அது எளிதாக இருக்கும்.
சரி, டோரங்கியா மற்றும் சக்கர்கார் இன்ஸ்பெக்டர்கள் வந்துவிட்டார்கள்.
நாம் ஒரு இன்ஸ்பெக்சன் போகவேண்டும்.
இன்னும் தாமதம் செய்ய வேண்டாம்.
ஏற்கனவே தாமதமாகிவிட்டது, மிஸ்டர் இலியாஸ்.
அதிக தாமதம்.
இல்லை, எனக்கு என் அம்மாதான் தைலம் போட்டு விட வேண்டும்.
-வேண்டாம், என் அம்மாதான் போட வேண்டும். -லாட்லி.
-உன் அம்மா வேலையாக இருக்கிறாள். -வேண்டாம்.
-இல்ல எனக்கு அம்மாதான் தைலம் போட வேண்டும். -லாட்லி.
-அம்மா தயவுசெய்து தைலம் போட்டுவிடுங்கள். -சிறிய குழந்தை...
என் கண்கள் எரிகின்றன.
காலையில் இருந்து சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறேன்
அம்மா மருந்து போடட்டும் என்று, உனக்குப் புரியவில்லையா?
ஜமிலா அவளை சத்தம் போடாதே.
உன்னை கங்கையில் அமுக்கிவிடுவேன்.
அன்பே, காட்டு, எங்கே எரிகிறது?
நான் மருந்து கொடுக்கிறேன்.
-அம்மா மட்டும் மருந்து போட வேண்டும். -அழவேண்டாம்.
-அழுவதை நிறுத்து, அன்பே. -மருந்து போடும்படி அம்மாவைக் கேள்.
நாம் கர்பா நாட்டியம் ஆடலாம்.
-வா. -எனக்குப் ஆட வேண்டாம்.
நாம் கர்பா ஆடலாம் பின்னர் விளையாடலாம்.
-அன்பே, நான் சொல்வதைக் கேள். -அழக்கூடாது.
-நான் உனக்கு கதை சொல்வேன். -உன் பொம்மைகள் வைத்து விளையாடலாம்.
ஒரு மனிதன் இங்கே வந்தால், தனது குடும்ப பிரச்சனைகளை விட்டுவிட்டு,
ஆனால் மீண்டும் மீண்டும் அதே குழப்பம் தான்.
பணத்தை திருப்பிக் கொடு.
உன்னால் ஒரு நிமிஷம் பொறுக்க முடியாதா, ஹும்?
உனக்கு அவசரம், இல்லையா?
அம்மாவும் மகளும் பேசிக்கொண்டு இருப்பதை நீ பார்க்கவில்லையா?
-உன் குதிரைகளை ஒரு நிமிடம் அடக்கி வை. -அது சரி. போய்ப் பேசு.
பொறுமை கடலினும் பெரிது.
-பொறுமையாக இரு. -கேள், அன்பே, காத்திருக்க வேண்டாம்.
-இங்கே என்னிடம் வா. -கொஞ்சு.
அன்பே.
அளவோடு இரு, எனது வேலையை பார்க்கவிடு.
-உனது வாடிக்கையாளர்களை கவனி. -போய்த் தொலை.
-லதா, வாயை மூடு! -அவளுக்கு கொஞ்சம் அறிவைக் கொடு.
ஒரு விஷயத்தை கவனி.
நீ விரும்பினால் போகலாம், ஆனால் ஒரு பைசாகூட திரும்பக் கிடைக்காது.
இது என்ன? நான் அவளை தொடக் கூட இல்லை.
நீ அவளைத் தொடக் கூட இல்லையா?
நீ உன்னைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறாய்?
ஹேய்!
எங்கே என்ன?
ஏன் இப்படி ஒரு அழிச்சாட்டியத்தை செய்கிறாய்?
நமக்கு அதிகாரபூர்வ பார்வையாளர்கள் லாஹூரில் இருந்து வந்திருக்கிறார்கள்.
அம்பா, மேனா, லதா. போங்கள்.
-அவர்களுக்கு என்ன தேவை என்று பாருங்கள். -வாருங்கள்.
குலாபோ விஷயம் இப்போதே முடிய வேண்டும்.
அப்படி இல்லை என்றால் உடனே அவளை கிளம்ப சொல்லுங்கள்.
நமக்கு அறைகள் வேண்டும்.
-ரூபினா? -என்ன?
-சுஜித்தை லாட்லியோடு விளையாடச் சொல். -சரி.
-அம்மா, உள்ளே போங்கள். போங்கள். -வாருங்கள்.
-ஏன் என் அம்மாவோடு தங்கக் கூடாது? -அவள் வேறு ஒருவரோடு போவதால்.
ஏன் ஏராளமான கேள்விகள் கேட்கிறாய்?
லாட்லி, கேளுங்கள்.
இந்த ஆளுக்கு உன் அம்மாவோடு சில முக்கியமான வேலை இருக்கிறது,
நான் அவர்களை தொந்தரவு செய்வதில்லை என்று சத்தியம் செய்து இருக்கிறேன்.
நீ உன் அம்மாவோடு இருக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்தினால்,
அவர்கள் என்னை பொய்யர் என்று முத்திரை குத்துவார்கள்.
நீ, பேகம் ஒரு பொய்யர் என்று மக்கள் கூப்பிடுவதை விரும்புவாயா?
-இல்லை அல்லவா, அருமை. -வா.
-ரூபினா, சுஜித்தை கூப்பிடு. -வாருங்கள்.
-அதனால் நாம் எந்த பக்கம் இருக்கிறோம். -இந்தியா.
ராட்கிளிப் கோட்டின்படி,
டோரங்க்லா மற்றும் சக்கர்கார் இடையே எல்லை எழுப்பப்படும்,
அந்த கோட்டின் வழியே முட்கம்பி வேலி அமைப்பார்கள்.
கோடுகள் போட்டு அதன் வழியே முட்கம்பி வேலி அமைத்தால்
அப்போது அங்கே இந்தியா பாக்கிஸ்தான் எல்லை வந்துவிடும்.
அது அவ்வளவு எளிதானதா?
டெல்லியைப், அமிர்தசரஸ் மற்றும் லாகூர் போல் இங்கு கலவரம் நடக்காதே?
எதற்கு? இங்கே வாழும் மக்கள் வித்தியாசமானவர்களா?
இங்கும் கலவரம் நடக்கும், மற்ற பக்கத்தில் இருப்பது போலவே.
ஆனால் முஸ்லிம் லீக் அதற்கு பொறுப்பு ஏற்காது.
இரு பக்கங்களிலும் இருக்கும் மக்கள் சரியானபடி எச்சரிக்கப் படவேண்டும்.
அவர்கள் எல்லையை கடக்க விரும்பினால் அதை இப்போதே செய்ய வேண்டும்.
அதன் பின்னர் அவர்கள் சிறுபான்மையோரை துன்புறுத்துவார்கள்.
நேரம் வரும்போது நாமும் அதை செய்யலாம், மிஸ்டர் இலியாஸ்.
பிராணிகளைப் போல்.
இது ஓநாயா?
-புலி. -அவன் பைத்தியக் காரன்.
குரங்கு.
-ஆமாம், குரங்கு. -என்ன சுரண்டுகிறாய்?
குதி!
-அவன் குரங்கு போலவே இருக்கிறான். -இப்போது ஒரு யானை மாதிரி.
அருமை!
இது ஒரு யானை!
இப்போது இதனை கண்டுபிடி.
பண்டேலாக்கள், ஹர்போலாக்களிடம் இருந்து அவரது பெருமை பற்றிய கதைகள் கேட்டோம்.
துணிச்சலோடு சண்டையிட்ட ஒருவர்,
-அது ஜான்சியின் ராணி. -அது ஜான்சியின் ராணி.
அது இருக்கட்டும், அம்மா.
கடவளுக்கு தெரியும் அவள் என்ன கற்பிக்கிறாள் அவள் என்ன புரிந்துகொண்டாள் என்று.
இரவு முழுவதும் கேள்விகள் கேட்டு எனது உறக்கத்தை கெடுக்கிறாள்.
ஓ, என்!
அது எப்படி இருந்தது?
-லாட்லி, இப்போது அதை யூகியுங்கள். -இது யார்?
லாட்லி, என் அன்பே, என் குழந்தை.
ஆசிரியர் இங்கே புத்தகங்களோடு வந்திருக்கிறார்.
அவர் எங்கே?
-பேகம் ஜான், ஆசிரியர். -ஆசிரியர்!
அவரை உள்ளே அனுப்பு.
நான் அவரை அழைப்பேன்.
மிஸ்டர். சலீம், நீங்கள் சிறியவராக இருக்கிறீர்கள்!
மிஸ்டர். சலீம்!
ஹேய், உனது கதைகள் போதும்.
எல்லோரும் வேலைக்கு திரும்பிச் செல்லுங்கள்.
பேகம் ஜான் இங்கே தர்ம காரியம் செய்யவில்லை.
போங்கள்.
ரூபினா, சுஜித்தை கூப்பிடு.
-இன்று உங்கள் இருவருக்கும் விடுமுறை. -பேகம்!
வெளியே போங்கள்.
உங்களுக்கு விடுமுறை கேட்டீர்கள், இழிவுகளே!
நான் காட்டுகிறேன்.
-அவனைப் பிடியுங்கள். -என்னை காப்பாற்றுங்கள்.
நான் சும்மா கேலி செய்கிறேன்.
அவனை பிடியுங்கள்.
ராட்கிளிப் படி, எல்லை இதன் வழியாகப் போகிறது.
காட்டைக் கடந்து அந்த ஏரியின் அருகாமையில்.
மற்ற பக்கத்தில் இந்தியா இருக்கும், இது கடைசி ஸ்டேஷன், டோரங்க்லா.
மற்ற பக்கத்தில் சக்கர்கார், பாகிஸ்தானின் முதல் காவல் நிலையம்.
இரண்டுக்கும் இடையே எல்லை புற சோதனைச் சாவடி இருக்கும்.
-இது என்ன? -நீங்கள்...
மிஸ்டர். ஸ்ரீவத்சவ், நீங்கள் அதைப் பார்த்தீர்களா?
-ஷ்யாம்? -என்ன?
இது என்ன?
பொதுவாக, இவை நகரின் வெளிப்பகுதியில் கிடைக்கும்.
வீடுகளுக்கும் அக்கம் பக்கத்திற்கும் தொலைவில்.
-அது என்ன விடுதியா? -இல்லை, சார்.
அது பேகம் ஜானின் விபச்சார விடுதி.
விபச்சாரம்!
மிஸ்டர். அக்தர், நாம் அதை இடித்துத் தள்ளவேண்டும்.
ஏனென்றால் அந்த ராட்கிளிப் கோடு அதன் வழியாகத் தான் செல்கிறது.
சரியாக நடுவில்.
இலியாஸ், எல்லைப்புற சோதனைச் சாவடி சரியாக இந்த இடத்தில் தான் கட்டப்படும்.
-சரியா? -ஆமாம்.
அதனால் விபச்சார விடுதிக்கு உள்ளே, ஒருபுறம்,
இந்தியாவும் மறுபுறம் பாகிஸ்தானும் இருக்கும்.
பிரிட்டிஷ்காரர்கள் எல்லை குறிக்கிறார்களா அல்லது முட்டாள் ஆக்குகிறார்களா?
இல்லை, நான் சொல்வது,
அவர்கள் இதை முன்னமே யோசித்து இருக்க வேண்டும்.
சார், நாம் கோட்டை சிறிது தள்ளி போடக் கூடாதா?
மிஸ்டர், நாடு பிரிக்கப் படுகிறது, மக்கள் செத்துக்கொண்டு இருக்கிறார்கள்.
உனக்கு இந்த கோட்டை தள்ளிப் போடலாமா இல்லையா என்று தெரியவேண்டுமா?
முடிவு எடுக்கப் பட்டது, வரை படம் தயாராகிவிட்டது.
எதுவும் இப்போது மாற்றப்பட மாட்டாது.
கவனம்!
என்ன விஷயம்?
நீங்கள் எல்லையை விட விபச்சார விடுதிக்கு அதிகம் பயப்படுவதை பார்க்க முடிகிறது.
என்ன விஷயம்?
-பாருங்கள்... -நான் ஒன்று சொல்கிறேன்.
பேகம் ஜான், அந்த விபச்சார விடுதி உரிமையாளர்!
உண்மையில் அவள் ஒரு நாகம்.
மேலிடங்களில் நட்பும் செல்வாக்குமுள்ள பெண்மணி.
நிலக்கிழார் முதல் பிரிட்டிஷார் வரை அவள் உள்ளங்கையில் வைத்து இருக்கிறார்.
அதையும் விட, அரசரும் அவளால் ஆதாயம் அடைகிறார்.
அதனால் அவள் சட்டத்தைக் கண்டு பயப்படுவதில்லை.
அது வெளிப்படையானது.
அவள் எங்கிருந்து வருகிறாள், பேகம் ஜான்?.
யாருக்கும் அவளது நிஜப் பெயர் தெரியாது.
அவள் இந்தப் பக்கத்தை சேர்ந்தவள் என்று சொல்வார்கள்.
திருமணத்திற்கு பின்னர் பெனாரஸ் சென்றால்.
சிறுவயதிலேயே விதவையானாள்.
யாரோ அவளை விபச்சாரத்திற்கு விற்று விட்டார்கள்.
சில நாள் அங்கிருந்து பின்னர் லக்னோவுக்கு ஓடினாள்.
அவள் விபச்சாரி ஆனாள்.
அதிக புகழ் சம்பாதித்தாள்.
இப்போதுதான் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் திரும்பினாள்,
இந்த விடுதியை இரண்டு நகர்களுக்கு இடையே கட்டினாள்.
அவளுக்கு ராஜாவின் ஆதரவு இருக்கிறது அதனால் இன்னல்கள் எதுவுமில்லை.
பாடல், நடனம், விருந்து.
அந்த இடம் அதிக கேளிக்கையும் கொண்டாட்டமும் நிரம்பியது.
அவளது கணவனின் மரணத்திற்கு பின்னர்,
மீராவுக்கு விஷயங்கள் மோசமாக ஆரம்பித்தது.
அவள் கிருஷ்ணனின் தீவிர பக்தை.
ஆனால் அவள் ராஜா போஜ்ஜின் சகோதரர் விக்ரமாதித்யாவிடம்
இருந்து அதிக அக்கிரமங்களை எதிர்கொண்டாள்.
அவரது அரியணை ஆசைக்கு, விக்ரமாதித்யா சூழ்ச்சி செய்தார்
இனிப்புகளை விஷத்தால் அலங்கரித்தார்.
மீரா உண்டாள், ஆனால் அவளுக்கு எந்த இன்னலும் ஏற்படவில்லை.
விக்கிரமாதித்யாவிற்கு அதிர்ச்சியும் ஆச்சரியமும் ஏற்பட்டது.
"அது எப்படி சாத்தியம்?"
அந்த விஷத்தை அமிர்தமாக்கியது கடவுள் கிருஷ்ணர்.
பின்னர் மற்றொரு சூழ்ச்சி செய்தார்.
மீராவின் படுக்கையில் ஆணிகளை வைத்தார்.
ஆனால் மீரா பயப்படவில்லை.
அவள் கிருஷ்ணரின் பெருமைகளை பாடினாள்.
கிருஷ்ணர் அந்த சதியையும் தகர்த்துவிட்டார் என்று கூறினார்கள்,
மேலும் ஆணிகளை ரோஜா இதழ்களாக மாற்றினார்.
மீரா பூமியில் உள்ள அனைத்தின் மீதுமுள்ள பந்தத்தை விட்டு விட்டார்
மேலும் தன்னை கிருஷ்ண பரமாத்மாவிற்கு அர்பணித்தார்.
நாம் யாரை வணங்குவது, அம்மா?
நமது கடவுள் யார்?
நான் மயிலோடு பேசிக்கொண்டு இருக்கிறேன் அதுதான் அவள் சொன்னது.
அரசர் எனக்காக இந்த பொம்மையை கொண்டுவந்தார்.
-அந்த பொம்மையைக் காட்டு. -இல்லை, நான் மாட்டேன்.
எனக்கு கடுமையான வயிற்று வலி.
-பேகம்... -ஹேய்!
நான் சொன்னேனே எனக்கு வயிற்று வலி என்று.
ஏன்? எனக்கு நோய் வரக்கூடாதா?
என்னிடம் முரட்டுத் தனமாக இருந்தால் அது அனைத்தும் வெளியே வந்துவிடலாம்.
பேகம் ஜான், குலாபோ காரணங்கள் கூறுகிறாள்.
குலாபோ, சீக்கிரம்.
குலாபோ, சீக்கிரம்!
அடம்பிடிக்காதே, குலாபோ. உள்ளே போ.
-பேகம் ஜான், நான் போகட்டுமா. -வாயை மூடு.
"நான் போகட்டுமா." விபச்சாரி.
நான் சொன்னது உனக்குக் கேட்கவில்லையா?
நான் ஏற்கனவே டோக்கனை ஏற்றுக்கொண்டேன், இப்போது உள்ளே போ.
உண்மையிலேயே எனக்கு மோசமான வயிற்றுப் போக்கு, என்னை நம்புங்கள்.
எனது கை கால்கள் கூட நோவுகின்றன, எனக்கு காய்ச்சல் என்று நினைக்கிறேன்.
தொழில் நேரத்திலே எனக்கு காரணங்கள் வேண்டாம், குலாபோ.
உனக்கு ஏன் ஒவ்வொரு வெள்ளிக் கிழமையும் நோக்காடு வருகிறது என்று எனக்குத் தெரியும்.
ஏனென்றால் மாஸ்டர் நம்மை பார்க்க வருகிறார்.
நீ காதலில் விழ வேண்டுமென்றால், வேறு எங்காவது போ.
புரிகிறதா?
ஏன்?
நீங்கள் மாஸ்டரை தனியாக அனுபவிக்க விரும்புகிறீர்கள்.
பேகம் ஜான், உங்களுக்கு வேலை இல்லை என்றால்,
சில அரசு அதிகாரிகள் ஒரு சட்ட நோட்டிஸ் உடன் வந்திருக்கிறார்கள்.
வாழ்த்துக்கள், பேகம் ஜான், அனைவரும் நலமா?
-சலீம். -ஆமாம், பேகம் ஜான்.
நாய்களை வெளியே கூட்டிச் செல்,
மேலும் அவை எல்லை மீறாமல் பார்த்துக்கொள்.
சரி, பேகம் ஜான்.
என்ன சொல்கிறீர்கள்?
நீங்கள் இலவசமாக இங்கே அனுபவிக்க வந்திருந்தால்,
உங்களுக்கு எனது பதில் நினைவு இருக்கின்றது என்று நிச்சயம்.
பேகம் ஜான், என்னை சங்கடப்படுத்துகிறீர்கள்.
உண்மையில், நான் வேறு காரணமாக இங்கே வந்திருக்கிறேன்.
எதற்கு? இன்று மோகம் இல்லையா, மிஸ்டர் ஷ்யாம்?
இன்னொரு பெண் கிடைத்துவிட்டாளா?
கொஞ்சம் வெட்கம் இருக்கட்டும், பேகம் ஜான்.
இவர்கள் இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தானின் உயர் அதிகாரிகள்,
உங்களுக்கு சட்டபூர்வ ஆணைகளை கொண்டு வந்து இருக்கிறார்கள்.
என் அன்பே! மீண்டுமா.
பாருங்கள் சார், நாங்கள் மருத்துவ சோதனைக்கு முகாமுக்கு போக முடியாது.
சிபிலிஸ் மற்றும் மற்றவை உங்களுக்கு இல்லா விட்டாலும் எவ்வளவு சிக்கல் என்று தெரியும்.
இந்த உடலை வெள்ளையர்கள் இலவசமாக அனுபவிக்கின்றன.
-பணம் கொடுப்பதை மறந்துவிடுங்கள்... -நாங்கள் இங்கே அதற்காக இல்லை.
காலி செய்ய அறிவிப்பு இருக்கிறது.
என்ன?
என்ன அறிவிப்பு?
காலி செய்ய.
நீங்கள் இந்த விபச்சார விடுதியை காலி செய்ய வேண்டும், பேகம் ஜான்.
இந்த விபச்சார விடுதி வழியாக
இந்திய - பாகிஸ்தான் எல்லை செல்கிறது. சரியாக நடுவில்.
நாங்கள் ஒரு சோதனைச் சாவடி அமைக்கப் போகிறோம்.
இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான்.
மேனா, ஹேய், மேனா, கதைவை திற சீக்கிரம்!
மேனா!
என்ன?
நாம் இங்கிருந்து தூக்கி எறியப்படுவோம் என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.
உங்களுக்கு புத்தி கெட்டுவிட்டதா? அவர்கள் நம்மை எப்படி வெளியே வீச முடியும்?
என்னோடு வா.
-சீக்கிரம் வா. -கிருஷ்ண பகவானை வணங்கு...
-நான் அவர்களுக்கு பாடம் கற்பிக்கிறேன். -அம்பா, என்ன செய்கிறீர்கள்?
நம்மை வெளியே துரத்த அவர்களுக்கு என்ன தைரியம்?
-இந்தா. அதை மறைத்து வை. -அம்பா.
-மறைத்து வை. -நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?
-முட்டாள், நான் அதை பார்க்கவேண்டும். -நீ எங்கே போகிறாய்?
எனது குத்துவாள்... பொறு!
வா.
நாம் எங்கே செல்வது?
என் வீடு இங்கே தான் இருக்கிறது.
குடி அமர மாட்டாயா?
எங்காவது, இந்த குப்பைகளை தாண்டி.
நீ ஒரு மகா முட்டாள்.
இதுதான் என் வீடு.
எனக்கு இது எதுவும் பிடிக்கவில்லை.
என்ன?
ஒரு புது மனிதன் தினசரி இரவு உன் அறைக்குள் நுழைகிறான்.
-முழு இரவும்... -நிச்சயமாக.
எனக்கு நீங்கள் தான் வாடிக்கையாளர்களை கொண்டு வருவீர்கள், இல்லையா?
ஆமாம், எனக்குத் தெரியும்.
என்னால் வேறு எதுவும் செய்ய முடியாது.
நான் பேகம் ஜானுக்கு கடன் பட்டு இருக்கிறேன்.
அவள் எனக்கு அதிகம் செய்து இருக்கிறாள்.
அதனால் எனக்கு பொறுப்பும் இருக்கிறது...
அதனால் நான் மாமாவாக இருந்தால் என்ன? நான் யாரையும் காதலிக்கக் கூடாதா?
என்ன?
இப்போது என்ன சொன்னீர்கள்?
நீங்கள் எதை செய்ய முடியாதா?
காதல்.
என்ன சிரிப்பு?
சரி.
அதை ஆங்கிலத்தில் சொல்லுங்கள்.
அது முக்கியமில்லை.
அதை சொல்லுங்கள், தயவு செய்து.
அதைச் சொல்லுங்கள்!
நான் உன்னைக் காதலிக்கிறேன்.
அடடே!
நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்!
அன்பே!
கேளுங்கள் சுஜித்.
பெண்ணைப் போல் அழவேண்டாம்.
தூரப் போ, வேசியே!
அந்த உண்மையை என்னால் தாங்க முடியவில்லை, எந்த நாயும் உன்னைத் தொடலாம் என்ற உண்மையை!
ஒருநாள் அவர்களை நான் துண்டுதுண்டாக்குவேன்!
என்ன... என்ன நடந்தது?
இது என்ன?
எனது மார்பகம்.
தாய்மார்கள் தங்கள் குழந்தைக்கு ஊட்ட பயன்படுத்துவார்கள்.
சதைத் துண்டைத்தவிர வேறு அதிகம் இல்லை.
இது என்ன?
என்னைக் கேளுங்கள்.
இதுவும் உடலின் மற்ற உறுப்புகள் போன்று ஒன்று.
சாதாரண சதைதான். வேறு எதுவுமில்லை.
அம்மா சொல்வார்,
கீதையில் சொல்வது போல்,
பழைய துணிகளைப் போல்,
நாம் தினமும் இதை மாற்றுகிறோம்.
அது ஒன்றுமில்லை.
நான் ரூபி.
சுஜித்தின் ரூபி.
ரூபினா இனியும் இல்லை.
அவள் இங்கேதான் இருக்கிறாள்.
முட்டாள் பையா.
இது அதிகாரபூர்வ அறிக்கை.
ஒன்று டெல்லியில் இருந்து மற்றொன்று கராச்சியில் இருந்து.
எல்லைக் கமிஷன் சட்டம் ஒரு புதிய சட்டம் அதன்படி
இந்தியாவிற்கும் பாகிஸ்தானுக்கும் இடையே ஒரு சர்வதேச எல்லைக் கோட்டை வரைய
முடிவெடுக்கப் பட்டுள்ளது.
உங்களுக்கு எல்லை என்றால் என்ன என்று தெரியுமா?
நாட்டு எல்லை.
இரு நாடுகளுக்கு இடையே நாங்கள் முட்கம்பி வேலி எழுப்புவோம்...
துரதிஷ்டவசமாக, பேகம் ஜான், சர் ராட்கிளிப் கோடு, இந்த முள்கம்பி வேலி
சரியாக உங்கள் விபச்சார விடுதி வழியாகச் செல்கிறது.
-இப்போது, புரிகிறதா நாங்கள்... -ஒரு நிமிஷம் பொறுங்கள்.
நான் இந்த முட்டாள்தன முள்கம்பி வேலி விஷயத்தை முதலில் புரிந்துகொள்கிறேன்.
அதனால் இந்த முற்றத்தின் வழியாக,
ரூபினா, ராணி, லாட்லி அனைவரும் நிற்கும் இடம்
இந்தியாவாக இருக்குமா?
மேலும் அந்தப் பக்கம், அம்பா, மேனா, மற்றும் அம்மா நிற்கும் இடம்
பாகிஸ்தானாக இருக்குமா?
ஆமாம்.
ஆமாவா?
ஆமாம்.
நீங்களே வாசித்துப் பாருங்கள்.
உங்களுக்கு வாசிக்கத் தெரியுமா?
தளர்ந்த வயதான மனிதன்!
அவர் அர்த்தம் இல்லாமல் பேசுகிறார்.
-என்ன நடந்தது? -என்ன தவறு என்று தெரியவில்லை.
என்ன நடக்கிறது?
என்ன வேடிக்கையாக இருக்கிறதா?
சார், உங்கள் மிஸ்டர் ராட்கிளிப் ஒரு கசாப்புக் காரராக மாறிவிட்டார்.
மேலும் அதிலும் அவருக்கு அனுபவம் இல்லை.
அவர் நாட்டை பிரிக்க வேண்டும் என்றால் அவர் கண்ணியமாக பக்குவமாக இருக்க வேண்டும்.
உண்மையில் ரஹீம் ஆட்டை அவரைவிட நன்றாக அறுப்பார்.
அது சரிதானே?
விலா எலும்பு.
தொடை.
கிட்னி, ஈரல்.
-நடுவில் துண்டு போடுவது... -பேகம் ஜான்...
இந்த சூழ்நிலையின் தீவிரம் பற்றி நீங்கள் அறியவில்லை என்று நான் நினைக்கிறேன்.
அதனால் அதை நான் உங்களுக்கு மீண்டும் விளக்குகிறேன்.
அடுத்த மாதம் இருந்து, நாங்கள் முள் கம்பி வேலி கட்ட ஆரம்பிப்போம்
இந்திய பாகிஸ்தான் எல்லையில்.
இந்த கோட்டின் அண்மையில் இருக்கும் இந்துக்களும் முஸ்லிம்களும்
அதாவது டோரங்கியா மற்றும் சக்கர்கார்,
எல்லை கடக்கும்படி அறிவுறுத்தப் படுவார்கள்.
ஏனென்றால் சமீப பயங்கர சம்பவங்கள் பாகிஸ்தானில் இருக்கும்
இந்துக்களுக்கும் இந்திய முஸ்லிம்களுக்கும் பாதுகாப்பு இல்லை என்பதற்கு ஆதாரம்.
சரியாக இந்த இடத்தில் அதாவது நாங்கள் நிற்கும் இடத்தில்,
நாங்கள் ஒரு எல்லை சோதனைச் சாவடி அமைக்கப் போகிறோம்.
அங்கே மனிதர்கள், பொருட்கள், மற்றும் கால்நடைகள் எல்லையை கடக்க முடியும்.
இந்து முஸ்லிம் கலவரமும் நடக்கலாம்.
-அதனால் நாங்கள் அறிவுறுத்துவது... -ஹேய், அவர் பணம் கொடுத்தாரா?
-ஆமாம். -பணமா?
ஆமாம், நான் முழுவதும் கொடுத்துவிட்டேன்.
எதற்கு? நீங்கள் பெண்களின் ஜாதி அல்லது அவளது மதம் பற்றி கேட்டீர்களா?
அவள் இந்துவா முஸ்லிமா என்று?
நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?
-நான் சொல்வது, மதம் என்ன செய்யும்... -நீங்கள், மிஸ்டர் அரை நிர்வாணம்,
உங்கள் ஜாதி என்ன?
ஜாதியா? நல்லது நான் பிராமணன்.
நீங்கள் ஒரு பெண்ணோடு படுக்கையில் இருந்தீர்கள். அவளது ஜாதி தெரியுமா?
அது உங்களது உணர்வுகளை தீட்டுப் படுத்தவில்லையா?
-இல்லை, நான் சொல்வது... -உங்களுக்கு என்ன தெரியும், மிஸ்டர்?
அதாவது, அதிகாரிகளே.
நாங்கள் அவர்களை எந்த கேள்வியும் கேட்கவில்லை.
ஜாதி, சமயம், மதம்.
அவர்கள் பெண்ணை தேர்ந்தெடுத்தார்கள், விலை பேசினார்கள், அவர்களை வரவேற்கிறோம்.
உங்களுக்கு அது புரிந்ததா?
புரிந்துகொள்ள ஒன்றும் இல்லை.
-ஒவ்வொரு வேசியும்... -மிஸ்டர்.
இந்த இடத்தை நீங்கள் விபச்சார விடுதி அல்லது சேமிப்பு கிடங்கு என்று அழைக்கிறீர்கள்,
இது எனது வீடு, எனது நாடு.
இங்கே இந்துக்கள் அல்லது முஸ்லிம்கள் உயர்ஜாதி அல்லது கீழ் ஜாதி இல்லை.
இது எங்களது உடல், எங்களது விருப்பம்,
எங்கள் சட்டம் இதை சுற்றி தான் இருக்கும்.
இன்னும் புரியவில்லை எந்த பாகிஸ்தான் இந்தியா பற்றி நீங்கள் பேசுகிறீகள் என்று.
அந்த மாஸ்டர் சொல்லிக்கொண்டே இருந்தார்
காங்கிரஸ், முஸ்லிம் லீக், நேரு, ஜின்னா.
டெல்லி, கராச்சி, பிரிவினை போன்றவை பற்றி.
ஆனால் அவை எங்களுக்கு முட்டாள்தனமாக இருந்தது.
முழு பைத்தியக்காரத்தனம்.
ஏனென்றால் எங்களுக்கு அக்கறை இல்லை
இந்த அயோக்கியர்கள் டெல்லியில் என்ன முடிவு எடுக்கிறார்கள் என்று.
இது தான் எங்களுக்கு ரொட்டி, இது தான் எங்களுக்கு வெண்ணை.
இது எங்கள் வீடு மற்றும் இது எங்கள் விடுதி.
எங்களை யாராவது இங்கிருந்து வெளியே தூக்கி எறியும் முன்னர்
நாங்கள் அவர்கள் கால் கைகளை பிய்த்து விடுறோம்.
நீங்கள் எல்லாம் என்ன சொல்கிறீர்கள்?
நாங்கள் அவர்கள் உடலை பிரிவினை செய்வோம்.
நீ பாதகி!
என்ன தைரியம் உனக்கு!
நான் உன்னைக் கொல்வேன்!
-உன் கையை எடு! -கீழே வைத்திரு.
எங்களை பயமுறுத்த என்ன தைரியம்!
ஓடிவிடு!
சலீம்!
விருந்தினர்கள்!
எங்களால் இயன்றளவு பொறுமையாக இருந்தோம்.
வாருங்கள்.
குட்பை, பேகம் ஜான்.
உங்களுக்கு ஒருமாத அவகாசம் இருக்கிறது.
ஒரே ஒரு மாதம். புரிகிறதா?
எங்களுக்கும் நிச்சயமாக ஒன்றிரண்டு தெரியும், பீரியட் மற்றும் மாதங்கள் பற்றி.
ஒவ்வொரு முறையும் அவர்கள் என்னை ரத்தத்தோடு தான் விட்டுச் செல்கிறார்கள்.
இலியாஸ்.
-போய்த் தொலை! -அதை நகர்த்து.
-ஓடிவிடு. -போய்த் தொலை.
போய்த் தொலை!
இடைவேளை
வீரப் பெண்மணி, நான் இன்று யார் கதையை சொல்லப போகிறேன் என்றால்,
அவர் பெயர் ரசியா சுல்தானா.
கவனம் செலுத்தி ஒழுங்காக உட்கார்.
மிக இள வயதிலேயே, ரசியா சுல்தானா தெரிந்துகொண்டார்
தான் வளர்ந்ததும் ராஜ்யத்தை ஆளவேண்டும் என்று.
அரியணை தான் அவளது மிகப் பெரிய வலிமை
மேலும் மிகப் பெரிய எதிரி.
அவளது சொந்த மக்களே ரசியா அரியணை ஏறுவதை விரும்பவில்லை.
ஆனால் ரசியா முடிவெடுத்தாள்
தனது சொந்த வலிமையிலும் விருப்பத்திலும் ஒவ்வொன்றையும் செய்வது என்று.
அத்தனை சக்கரவர்த்திகளிடையே அவள் ஒருவளே சக்கரவர்த்தினி.
ரசியா சுல்தானா.
அவள் ஒரு சொந்த ராணுவத்தை ஏற்படுத்தினாள்.
வரலாற்றில் தனக்கென ஒரு இடம் பிடித்தாள்.
நீ வளர்ந்ததும் நீ உன்னைப் பெருமைப் படுத்தும்படி செய்யவேண்டும்.
என்ன தைரியம் இந்த அயோக்கியர்களுக்கு.
அவர்கள் வந்து சொன்னார்கள், பேகம் ஜான், நீங்கள் விடுதியை காலி செய்ய வேண்டும்!
என்ன தைரியம் அவர்களுக்கு!
அமைதியாக இருங்கள், பேகம் ஜான். அது அவர்களது தவறு இல்லை.
மேலே இருந்து அவர்களுக்கு ஆணை வந்தது.
அது எங்கிருந்து வந்தது என்று எனக்கு அக்கறை இல்லை.
எனது விடுதியில் நின்று எனக்கு ஒரு மாதம் அவகாசம்
கொடுக்க என்ன தைரியம்!
மாஸ்டர், உங்களுக்கு அரசியலில் தொடர்பு இருக்கிறது.
ஒரு மாதத்திற்குள் அவர்கள் இட மாற்றம் ஆகவேண்டும்.
நீங்கள் விரும்பியதை நான் கொடுப்பேன்.
அவர்கள் பெண்கள் வேண்டும் என்று கேட்டால் நான் அதற்கு ஏற்பாடு செய்வேன்.
இல்லையென்றால் நானே போவேன்...
பேகம் நான், எல்லா பிரச்சனைகளுக்கும் தீர்வு ஒரே மாதிரி இல்லை.
அவர்கள் மீது கோபப் படக்கூடாது. அவர்களில் ஒருவர் வேறு கட்சி.
சைத்தான்கள்! அவர்கள் அனைவரும்!
நான் கட்சி மேல்மட்டத்தில் பேசுகிறேன்.
நாம் ஒரு ஸ்டே ஆர்டர் வாங்க முயலலாம்,
பின்னர் நாம் வேறு இடம் தேடலாம்.
மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது. உங்களுக்கு பசியாக இருக்கும்.
முதலில் ஏதாவது சாப்பிடுகிறீர்களா?
நான் இப்போது போகிறேன்.
நாளை கட்சி மேல்மட்டத்தில் பேசுகிறேன்.
இரவு உணவாவது மாஸ்டர்.
எனக்குப் பசியில்லை.
இன்று இரவு உனக்கு வயிற்று வலி இல்லையா?
அங்கே சோக முகத்தோடு நிற்கிறாய். போய் எனது ஹூக்காவை எடு.
மாஸ்டரிடம் உன்னைப் பற்றி நான் பேசுகிறேன்.
அவள் இப்போது தான் காதலில் விழ வேண்டுமா?
வெளியே போ!
ஒருபோதும் திரும்பி வரவேண்டாம்!
என்ன ஆயிற்று? நீங்கள் நலமா?
பேகம் ஜான், நீங்கள் கனவு கண்டீர்களா?
ஏன் பயந்துவிட்டீர்கள்? என்ன நடந்தது?
-நாம் செய்தி அனுப்ப வேண்டும். -யாருக்கு, அன்பே?
-அரசருக்கு. -அரசருக்கா?
பேகம் ஜான்?
சலீம்!
மரத்திற்கான பாதி செலவு டெல்லியால் ஏற்றுக்கொள்ளப் படும்.
இதை அங்கே கொடு.
எண்பது லட்சம்.
பஞ்சாபில் மட்டும்.
அரசாங்க புள்ளிவிவரங்கள் படி.
அந்த மூன்று வார்த்தைகளை நினைவில் வைப்பது நல்லது.
எண்பது லட்சம் வீடிழந்தோர்.
இது ஏன் நடக்கிறது என்று நாம் மக்களிடம் சொல்ல வேண்டும்.
லட்சக்கணக்கான வீடு இழந்தவர்கள் பற்றி இறந்தவர்கள் பற்றி அவர்களிடம் சொல்லுங்கள்.
ரத்தம் சிதறியது மற்றும் அனைத்தையும் சொல்லுங்கள்.
அல்லது யாரும் வீட்டை விட்டு வெளியே வரமாட்டார்கள்.
நிச்சயமாக, வரமாட்டார்கள்.
அமிர்தசரஸ், அலஹாபாத், அகமதாபாத், பம்பாயில் ரத்த ஆறு
நமது பையன்கள் அங்கே செய்தது எல்லாம்
முசல்மான்கள் டோரன்களாவில் கண்டபோது...
மன்னிக்கவேண்டும். அது...
மன்னிக்கவும்.
"முசல்மான்கள்."
முஸ்ஸிகள். முல்லா!
நன்றாக இருக்கிறது.
நமக்கும் ஏராளமான கதைகள் இருக்கின்றன, ஹரி பிரசாத்.
ஆனால் அந்த இரவு, அவர்கள் ஆடைகளை களைந்த போது,
அவற்றில் நான் உங்கள் முகத்தைப் பார்க்கவில்லை.
-நான் இன்னும் செய்யவில்லை. -பின்னர் செய்துவிடுங்கள், இலியாஸ்!
அதை செய்யுங்கள். அது முக்கியம்.
நீங்கள் வெறுப்பை அடக்க வேண்டும், வேற்றுமையை அடக்க வேண்டும்.
இல்லையென்றால் நீங்கள் ஒருபோதும் இந்த வேலையை செய்ய முடியாது.
அல்லது வாழ முடியாது.
நல்லது.
நாம் பின்னர் பேசலாம்.
மக்கள் எல்லையை கடக்க முயன்றால், பரவாயில்லை...
மக்கள் செல்லத்தான் வேண்டும்.
இந்திய தேசிய காங்கிரஸ்
நீங்கள் நினைத்துப் பாருங்கள், அரசர் அவர்களே.
அவன் எனது பூமியில் என்னை மிரட்டினான்.
என்னை மிரட்டுவது என்றால் அரசர் அவர்களின் ஊழியனை மிரட்டுவதாகும்.
அவனது பெயர் என்ன?
யாரோ ஒருவன் பெயர் ஸ்ரீவஸ்தவ் மற்றும் இலியாஸ், அரசர் அவர்களே.
மேலும் டோரங்க்லா மற்றும் சக்கர்கார் இன்ஸ்பெக்டர்கள்
என்னை நியாயமில்லாமல் மிரட்டினார்கள்.
அவர்கள் சாதா எலிகள்.
மணியை அடிக்க, நான் டெல்லி போகவேண்டும்.
அவர்கள் சாதாரண அரசாங்க அதிகாரிகள்தான்.
நான் இந்த மாதம் செல்கிறேன்.
கவலை வேண்டாம், பேகம் ஜான்.
யாரும் உனக்கு தொந்தரவு கொடுக்க மாட்டார்கள்.
நன்றி, அரசர் அவர்களே.
ஆனால் தயவு செய்து,
அரசர், தயவு செய்து அவர்களை ஆத்திரத்தில் கொன்றுவிடாதீர்கள்.
அவர்களை பணிநீக்கம் செய்தால் போதும்.
அரசர் அவர்களே.
மீண்டும் ஒவ்வொருவருக்கும் பரிசுகள் கொண்டு வந்து இருக்கின்றீர்கள்.
நீங்கள் உண்மையில் இந்த பெண்களுக்கு சலுகை கொடுக்கிறீர்கள்.
நல்லது, இந்த விபச்சார விடுதி என்னால் இரண்டு நாட்களுக்கு அடைக்கப் படுகிறது.
-அது எனது பொறுப்பு... -அன்பே.
நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள், அரசர் அவர்களே?
இந்த விபச்சார விடுதி உங்களுடையது இந்த பெண்களும் தான்.
நான்கூட...
நான் இன்று யாரை உங்களுக்கு கொடுக்க?
குலாபோ?
அல்லது ரூபினா அல்லது லதா வேண்டுமா?
புதிதாக ஒரு பெண் உன்னோடு இருப்பதாக கேள்விப்பட்டேன்.
ஆனால் நான் அவளை மற்ற பெண்களோடு பார்க்கவில்லை.
அவளை எங்களிடம் இருந்து மறைத்து விட்டாய்.
இல்லை...
ஒருவேளை ஷப்னம் வெளியே விளையாடிக் கொண்டு இருக்கலாம்.
அவள் கொடும் துயரத்தில் இருந்து மீண்டு வந்திருக்கின்றாள், அரசர் அவர்களே.
அதனால்...
அதாவது, அவளுக்கு இன்னும் பயிற்சி கொடுக்கவில்லை...
நீ என்னால் இங்கே பாதுகாப்பாக இருக்கிறாய்.
யாரும் உன்னை தொந்தரவு செய்வதில்லை, ஏனென்றால் நான் பொறுப்பு எடுக்கிறேன்.
வெளிநாட்டவர், கவர்னர்கள் இங்கே இரவைக் கழித்தவர்கள்
அதை இலவசமாகச் செய்ய மாட்டார்கள்.
உண்மையில், உனது வரிகள் கூட ராஜாங்க கஜானாவில் இருந்து செலுத்தப் படுகிறது.
பிரதி உபகாரமாக நான் சிறிது எதிர்பார்கிறேன்.
உனக்கு நினைவிருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.
நிச்சயமாக, அரசர் அவர்களே.
உனக்கு புது பெண்கள் கிடைக்கும் போது எல்லாம், அவளை முதல்முறையாக...
-உங்களுக்கு சொந்தம். -இல்லை.
அரசருக்கு.
அவள் கன்னியோ அல்லது பழகியவளோ,
அவளை தயார் படுத்து, நான் காலையில் புறப்படுகிறேன்.
சரி, அரசர் அவர்களே.
மேலும், பேகம் ஜான்,
எனது கிராமபோன் வேலை செய்யவில்ல அதனால் கொண்டு வர முடியவில்லை.
அது உனக்குத் தெரியும்
என்னால் ஏதும் செய்ய முடியாது
இசை இல்லாதவரை.
அரசர் அவர்களே, நீங்கள் கொடையாளி.
ஆனால், நான் கெஞ்சுகிறேன், நான் இதை இனியும் செய்ய முடியாது.
தாமதம் வேண்டாம்.
இல்லையென்றால், அது எனது டெல்லி பயணத்தை தாமதமாக்கும்.
தேசிய மற்றும் இறுதி எல்லை பஞ்சாபில்
எப்படி இருக்கிறீர்கள், மாஸ்டர்?
அது நன்றாக இல்லை, பேகம் ஜான். இது மிக முக்கியமானது.
அப்படி என்றால் சொல்லுங்கள், உங்கள் உதடுகள் பூட்டப் படவில்லை.
இங்கே இல்லை. நாம் உள்ளே சென்று பேசலாமா?
நீங்கள் அதிகம் செய்கிறீர்கள், மாஸ்டர்.
இருந்தாலும், நானும் உங்களோடு பேச விரும்பினேன்.
ஒருவரைப் பற்றி.
-நான் போய் நீர் கொண்டு வருகிறேன். -வா.
அதனால், நான் செய்ய வேண்டும்...
என்ன பிரச்சனை, மாஸ்டர்??
கேளுங்கள், பேகம் ஜான்.
நான் கட்சியிடம் பேசினேன்.
எந்த அழுத்தமும் செயல்படப் போவதில்லை.
என்ன சொல்கிறீர்கள்?
நீங்கள் ஆணைக்கு கட்டுப்பட்டாக வேண்டும்.
நீங்கள் இங்கிருந்து வெளியேறுவது நல்லது.
உங்களுக்கு இந்த மனிதர்கள் பற்றி தெரியாது.
அவர்கள் அரசாங்க ஆணையின் படி என்ன வேண்டுமானாலும் செய்ய முடியும்.
என்ன அரசாங்கம், மாஸ்டர்?
இந்த இடத்திற்கு நான்தான் அரசாங்கம்.
ஏன் புரிந்துகொள்ள மாட்டேன் என்கிறீர்கள்? அவர்கள் உன்னை தாக்குவார்கள்.
"உன்னையா"?
நீங்கள் முரட்டுத் தனமாக இருக்கிறீர்கள், மாஸ்டர்.
நான் முரட்டுத் தனமாக இல்லை, பேகம்.
நான் உங்களுக்காகக் கவலைப்படுகிறேன்.
"கவலையா"? என் மீதா?
எப்போதிருந்து?
நான் எப்போதுமே உங்களுக்காக கவலைப்படுவேன்
எனக்கு அதை வெளிப்படுத்த ஒருபோதும் வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை.
இப்போது நான் அதை செய்கிறேன்.
புது வாழ்கையை தொடங்க ஓர் வாய்ப்பு.
கேளுங்கள். இதை விட்டு வெளியேறுங்கள்.
இந்த விபச்சாரம், இந்த தொழில் இந்த வாழ்க்கை.
என்னோடு வந்துவிடு.
-சேர்ந்து, நாம்... -"நாம்"?
சேர்ந்து படுப்பதற்கும் ஒருவருக்கொருவர்
நிலையாக வாழ்வதற்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது.
-பேகம் ஜான், நான்... -எங்களுக்கு அதிகம் உதவி இருக்கிறீர்கள்.
அதற்கு நான் நன்றி சொல்கிறேன்.
எனக்குத் முன்பே தெரிந்திருந்தால்
-உங்களது உண்மையான நோக்கம் பற்றி... -பேகம்!
நான் ஒன்றை தெளிவு படுத்துகிறேன், மாஸ்டர்.
நான் உங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்கு அப்பாற்பட்டவள்.
-ஆனால் நான் உண்மையில்... -என்ன முட்டாள்தனம், மாஸ்டர்!
உங்களுக்கு வாழ்க்கை கொடுப்பதற்கு ஒருவள் இருக்கிறாள் தெரியுமா?
நீங்கள் அவளைப் பற்றி பேச விரும்புகிறீர்கள் என்று நினைத்தேன்.
நீங்கள் உண்மையில் என்ன விரும்புகிறீர்கள் என்று எனக்குப் புரியவில்லை.
-நான் உன்னை விரும்புகிறேன். -போதும், மாஸ்டர்.
எங்களோடு நல்ல நேரங்களில் நீங்கள் இருந்திருக்கின்றீர்கள்,
உங்களது துரதிஷ்டத்திற்கு நான் காரணமாக இருக்க விரும்பவில்லை.
மீண்டும் திரும்பி இங்கே வரவேண்டாம்.
பேகம் ஜான் நீங்கள் ஒரு காவல்துறை அதிகாரியை தாக்குகிறீர்கள்.
இது பற்றி நினைப்பது நல்லது.
நான் உங்களுக்கு நல்லதையே என் இதயத்தில் நினைக்கிறேன்.
இந்த விபச்சார விடுதியை நீங்கள் காலி செய்ய வேண்டும்.
ஆமாம், அதன் பின்னர் உங்களுக்கு பிரச்சனை ஏதும் வராது என்பதை நான் பார்ப்பேன்.
எங்களை காலி செய்ய இந்த விபச்சார விடுதி உங்கள் சொந்த சொத்தா?
-அல்லது உன் அம்மா இங்கே வேலை செய்கிறாளா? -பொட்டை நாயே!
நாக்கை கட்டுப்படுத்து!
நீ மகா முட்டாள், ஷ்யாம் சிங்.
டாக்டர்களை டாக்டர் என்பார்கள், வக்கீல்களை வக்கீல் என்பார்கள்,
விபச்சாரிகளை விபச்சாரிகள் என்பார்கள்.
அது எங்களுக்கு வசவு கிடையாது.
நீ எங்களை போலிஸ் என்று சொல்லி இருந்தால் பின்னர் அது எங்களுக்கு அவமானம்.
சலீம்.
அவர்கள் அரசரால் ஆசிர்வதிக்கப் பட்டவர்கள்
அவர்களைக் காக்க சிப்பாய்கள் வேண்டியதில்லை.
இப்போது தொலைந்துபோ.
தொலைந்து போ!
மேலும் பேகம் ஜான் என்னை கெடுக்க முயற்சி செய்தாள்.
நான் "நான் குலாபோவை காதலிக்கிறேன்" என்று சொன்னபோது வீட்டைவிட்டு வெளியே எறிந்தாள்.
-ஆனால், பேகம் ஜான் சொல்வது... -நீ என்னை நம்பவில்லை.
நான் எனது சொந்த ஊரை விட்டு வந்து உனக்காக போராடுகிறேன்.
நான் கட்சியின் முடிவுக்கு எதிராகக் கூட சென்றேன்.
ஒவ்வொரு நொடியும் நான் உன்னைப் பற்றியே நினைத்துக் கொண்டு இருக்கிறேன்.
உண்மையில், நான் உன்னை பார்க்க பதுங்கி வந்தேன்.
நீ என்னை நம்பவில்லை.
நாங்கள் அங்கே முன்பு ஆணைகளோடு சென்றோம், சார்.
ஆனால் மிர்ஸா மற்றும் அவரது நாய்கள் எங்களை கடித்தன.
இந்த முறை நான் சில கான்ஸ்டபில்களையும் கூட அழைத்துச் சென்றேன்.
ஆனால் அங்கே ராஜாவின் மெய்க்காவலர்கள் அங்கே ஏற்கனவே இருந்தார்கள்.
பேகம், அடுத்த முறை எங்களை கொன்று
எல்லை சோதனைச் சாவடியில் தொங்க விடுவதாக சொன்னாள்.
அவள் எப்படி உங்களை தொங்க விட முடியும்?
என்னை இல்லை, சார்.
உங்களை.
உங்கள் இருவரையும்.
-நீங்கள் போகலாம். -சரி சார்.
நீங்கள் அந்த விபச்சார விடுதியை கிளப்பாவிட்டால்,
அது எல்லை கட்டுவதை நிறுத்திவிடும்.
ராஜாவின் மெய்க்காப்பாளர்களும் இப்போது அங்கே நிறுத்தி வைக்கப்பட்டு உள்ளார்கள்.
இலியாஸ், நாம் சோனாப்பூர் போகவேண்டும்.
எதற்கு? அங்கே என்ன இருக்கிறது?
இந்த பிரச்னைக்கு தீர்வு.
எல்லா வேலைகளும் அதிர்காரபூர்வமாக செய்யப்பட முடியாது.
சில அதிகாரமில்லாத ஊழியர்கள் இருக்கிறார்கள்
சில விஷயங்களுக்கு.
உனக்கு புரிந்ததா?
எழுந்திரி.
-உன்னொடு யார் இருந்தார்? -கவலைப் படாதே.
அது உன் வடிக்கையாளரோ அல்லது உன் தந்தையோ இல்லை.
ஹேய், அடி முட்டாள்!
இதில் என் தந்தையை இழுக்காதே!
சொல், நீ எங்கே போனாய்?
நான் உன்னிடம் சொல்ல மாட்டேன்.
நீ என்ன செய்வாய்?
நீ ஒருவரை காதலிக்கிறாய் என்று பேகம் ஜான் கண்டுபிடித்தால்,
அவள் உன்னை உயிரோடு தோலுரித்து விடுவாள்.
முட்டாள் ஜால்ரா,
நீங்கள் ஏன் எப்போதும் அவள் காலை நக்கிக்கொண்டு இருக்கிறீர்கள்?
மோசமான துரோகி.
உன்னை யார் காப்பாற்றினார்
அந்த ஓநாய்கள் உன் மீது பாயும்போது?
-ராஸ்கல்! என்னை அறைய என்ன துணிச்சல்! -சூனியக்காரி!
கழுத்தை நெரித்துவிடுவேன்!
கெட்ட எண்ணம் பிடித்தவளே!
-சதிகார பொட்டை நாயே! -பொட்டை நாயே!
இங்கே வா!
சதிகார பொட்டை நாயே!
-நான் உன்னைக் கொல்வேன்! -விடு!
உன் கழுத்தை நெரித்து விடுவேன்!
நாசமா போ!
இப்போது ஏன் நீ அழுகிறாய்?
இந்த பைத்தியக் காரத்தனத்தால் உனக்கு என்ன கிடைக்கிறது?
பேகம் ஜான் உன்னை உள்ளே அழைத்து வந்தாள்.
அவள் ஒருபோதும் உன்னை காயப்படுத்தமாட்டாள்.
"அரவைக் கற்களை பார்கிறேன்.
கபீர் புலம்புகிறான்.
இரு சக்கரங்களுக்கு இடையே எதுவுமே பாதுகாப்பாக இல்லை."
கபீர், டபுள்-டூட்டி, அது எனது பெயர்.
நான் இந்துவாக அல்லது முஸ்லிமாக இருக்க முடியும்.
கழுத்தைச் சுற்றி கயிறு மேலும் சுன்னத்தும் கூட.
நான் துறவியின் தொப்பியும் முல்லாவின் தொப்பியும் கொண்டு செல்கிறேன்.
எனக்கு எந்த பகுதியில் எப்போது கலவரத்தை தொடங்குவது என்று தெரியாது.
ஆனால் இருபுறங்களிலும் பையன்கள் எப்போதுமே தயாராக இருப்பார்கள்.
அவர்களுக்கு எல்லாம் ஒரே மதம், பணம்.
அவர்கள் வேலையை செய்து முடித்ததும் நீங்கள் அவர்களுக்கு பணம் கொடுங்கள்.
சொல்லுங்கள் யாரைக் கொல்ல வேண்டும்.
-ஒரு பண்ணை வீட்டை காலி செய்ய வேண்டும். -விபச்சார விடுதி.
ஆமாம், விபச்சார விடுதி.
டோரங்க்லா மற்றும் சக்கர்கார்க்கு நடுவே இருக்கும் அந்த ஒன்று.
அந்த வேசி இல்லமா?
நீங்கள் ஒவ்வொரு வழியிலும் முயற்சி செய்து பார்த்து விட்டீர்களா?
ஏனென்றால் ஒருமுறை கபீரின் பையன்கள் ஒரு வேலையில் தொடங்கினார்கள் என்றால்,
உங்களுக்கு புரியும் என்று நம்புகிறேன்.
எங்களால் முடிந்ததை நாங்கள் செய்தோம்.
-இப்போது நீங்கள் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். -"பாத்துக்கொள்ள"?
நீங்கள் சொல்வது, அவர்களை கொல்லவா?
நான் அவர்களை சுடவா அல்லது குத்தவா அல்லது கழுத்தை நெறிக்கவா?
அது திருப்தியாக இருக்கிறது.
அல்லது அவர்களை கடத்தவேண்டுமா அல்லது கற்பழிக்க வேண்டுமா? அல்லது...
அவர்களை காயப்படுத்தினாள் போதுமா?
அல்லது கட்டைகளை பயன்படுத்தி சரியான இடங்களில் தாக்கவேண்டுமா?
ஒவ்வொரு வேலைக்கும் வித்தியாசமான கூலி.
பணத்தைப் பற்றி கவலை வேண்டாம்.
ஆனால் அதை அனைத்தையும் செய்யவேண்டும் என்று நான் நினைக்கவில்லை.
உனக்கு காவல் நிலையத்தில் இருந்து சில ஆட்கள் மற்றும் துப்பாக்கி கிடைக்கும்.
அது அச்சுறுத்தலோ அல்லது பயமுறுத்துவதாகவோ இருக்கலாம்.
இல்லையென்றால், அவர்களை சுடு.
அவர்களை சுட்டால் போதும்.
சோப், பவுடர், தானியம், அரிசி. நம்மிடம் எல்லாமே காலியாகிவிட்டது.
இந்த முறை, லதா சுஜித்துடன் போவாள்.
நான் மட்டும் தனியாக சாக்குகளை சுமக்க மாட்டேன்.
நீ உடன் வரவேண்டும்.
எனக்கு நல்ல உணவு கிடைப்பது அபூர்வம். என்னிடம் வலுவே இல்லை.
உனக்குத் தெரியும் நான் சைவம் என்று.
லதா, சைவம் உண்பவர்கள் கனத்த சுமையை தூக்க முடியாதா?
-பசு, எருமை, கழுதைகள் மற்றும் யானைகள். -போதும்.
அனைத்தும் சைவம்.
அது இருக்கட்டும்.
உணவு பற்றி எனக்கு பாடம் சொல்ல வேண்டாம்
ஏனென்றால் நீ எங்கிருந்து வந்தாய் என்று உனக்கே தெரியாது.
-...கீழ் இனம். -வேசி. என் ஜாதியை விமரிசிக்காதே.
நாங்கள் எங்கள் பெண்களை கணவன் இறந்ததும் அதே தீயில் எறிவதில்லை.
உனக்கு ஞாபகம் இல்லையா நீ எப்படி பாதி எரிந்த நிலையில் ஓடி வந்தாய் என்று?
-உன்னை... -வப்பாட்டி...
நான் உன் நாக்கை வெளியே இழுப்பேன்!
-நான் உன் தாடையை உடைப்பேன்... -சண்டையை நிறுத்துங்கள்.
இல்லை உங்களுக்கு சாப்பாடு கிடைக்காது.
-ஜமிலா. -என்ன?
கிராமத்தினர் கொடுத்த மாமிசத்தை கொண்டுவா, சீக்கிரம்.
ஏன் நீ எப்போதும் அம்பாவுடன் ஜாதி பற்றி சண்டையிடுகிறாய்?
நான் இங்கேயே வைத்திருக்கிறேன். நீ அதை எளிதாக பார்க்கலாம்.
-ஜமிலா... -என்ன, பேகம் ஜான்.
இந்த பயத்துக் கஞ்சி சுவையாக இருக்கிறது.
-இன்னும் கொஞ்சம் வேண்டுமா, பேகம் ஜான்? -ஆமாம்.
-மிஸ்டர். சலீம். -என்ன?
துப்பாக்கி சுடுவது எப்படி என்று எங்களுக்கு ஏன் சொல்லித் தரக்கூடாது?
உனது போலிஸ் நண்பர்கள் கடந்த ஆண்டு தங்கள் துப்பாக்கியை விட்டுச் சென்றார்கள்.
அவை இங்கே துருப்பிடித்துக் கொண்டு இருக்கின்றன.
பேகம் ஜான் அனுமதி வாங்கு நான் உனக்கு சொல்லித் தருகிறேன்.
-பேகம் ஜான்? -என்ன.
நீங்கள் ஏன் எதுவும் சொல்லவில்லை?
முட்டாள் பெண், நாம் அரசரின் பாதுகாப்பில் இருக்கிறோம்.
அவர் உயிரோடு இருக்கும் வரை நாம் துப்பாக்கி பயன்படுத்தவேண்டியதில்லை
தபால்காரர்!
-கடிதம். -ஜமிலா. போய் பார்.
-அது சுவையாக இருந்தது. -வெங்காயமா?
ஜமிலா அவளுடைய புகழ்பெற்ற ஒட் தவிடு செய்து நீண்ட நாட்களாகிவிட்டன.
சுஜித் கொஞ்சம் தண்ணீர் கொடு.
இதோ போகிறோம்.
எனக்கு கொஞ்சம் வெங்காயம் கொடு.
-இதோ. -எடுத்துக்கொள்.
என்ன நடந்தது?
பேகம் ஜான்!
-பேகம் ஜான்! -என்ன நடந்தது?
-அதைக் கவனி! -என்ன நடந்தது?
யாராவது சொல்லுங்கள் என்ன நடக்கிறது?
-அயோக்கியர்கள்! -என்ன நடந்தது?
மிஸ்டர், சலீம்!
பேகம் ஜான்!
சலீம்!
வாழ்த்துக்கள் பேகம் ஜான்.
இன்று மாமிசத்தை விரும்பி இருப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன்
அது சுவையாக இருந்ததா?
அது எனக்கு நன்றாகத் தெரியும்
அது முழுவதும் ஷேகுவின் மாமிசம் என்று.
அதில் எவ்வளவு மசாலாவை விரும்புவீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியாது.
அதனால் நான் என் தேவைக்கேற்றபடி சமைத்தேன்.
ஆனால் நான் பாலுவை உங்களுக்காக விட்டு வைத்திருக்கிறேன்.
உங்கள் விருப்பப்படி நீங்கள் சமைத்துக் கொள்ளலாம்.
இன்னொரு விஷயம், பேகம் ஜான்,
இப்போது நீங்கள் விபச்சார விடுதியை காலி செய்ய வேண்டும்.
எப்படியும் இரண்டு நாடுகள் மட்டும் இருக்கப் போகின்றன.
அதனால் நீங்கள் ஒரு தியாகத்தை செய்தாக வேண்டும், ஷேகுவைப் போல்.
உங்களுக்கு அமைதி கிடைக்கட்டும்.
-உங்களது, கபீரா. -சலீம்!
இல்லை சலீம்.
-சலீம், வேண்டாம்... -மிஸ்டர். சலீம்...
குழந்தைகளைக் காப்பது எனது பொறுப்பு!
மிஸ்டர். சலீம்!
குழந்தைகளைக் காப்பது எனது பொறுப்பு!
சலீம்!
குழந்தைகளைக் காப்பது எனது பொறுப்பு!
அவன் ஒரு கசாப்புகாரன்.
அது என்னுடையது!
அவர்களை மிரட்டிய பின்னர் கபீர் அமைதியாக இருந்துவிடுவானா?
பேகம் ஜானை துரத்த ராஜாவோடு நாம் ஏற்பாடு செய்ய முடியுமா?
அதனால் பெரிய வித்தியாசம் ஏற்படாது.
ஒரு நூற்றாண்டுக்கு பின்னர் குழந்தைகள்
பிரிவினை பற்றி படிக்கும்போது உங்களைப் பற்றி, என்னைப் பற்றி
அல்லது பேகம் ஜான் பற்றி கதைகள் இருக்கும் என்று நினைக்கிறீர்களா?
வரலாற்றில் யார் சிப்பாய் பற்றி பேசுகிறார்?
அவர்கள் சக்கரவர்த்திகள் பற்றி மட்டுமே பேசுவார்கள்.
ஆனால் நான் ஒரு நூற்றாண்டுக்கு பின்னர் நடப்பதை பற்றி பேசவில்லை.
நான் இந்த சமயம் பற்றி பேசுகிறேன். இப்போது.
மிஸ்டர். இலியாஸ் மன வேதனையில் இருக்கிறார்.
ஆம், மிஸ்டர் இலியாஸ் ஒரு விபச்சாரிகள் கூட்டத்திற்காக மன வேதனையில் இருக்கிறார்.
அதுதானே நீங்கள் சொல்வது?
ஹேய், இலியாஸ்.
பேகம் ஜானின் விபச்சார விடுதியை அழிப்பதற்காக,
நாம் ஒரு பிரசங்கமோ அல்லது கலவரமோ உண்டாக்க வேண்டாம்.
குறைந்தது இந்த இரண்டு பகுதிகளில்,
ஏராளமான உயிர்களை காப்பதற்காக,
நாம் சில உயிர்களை தியாகம் செய்தாக வேண்டும்.
நினைத்துப் பாருங்கள் இன்று ஈத்.
பக்ரி-ஈத்.
கோழைகள் கூட்டம்! வாயில்லா ஜீவன்களை கொல்கிறார்கள்!
கோழைகள்!
அவர்களை உயிரோடு தோலை உறித்து ஒரு சவுக்கு செய்வேன்,
அதைக் கொண்டு அவர்களை விளாசுவேன்.
சத்தியம் செய்யுங்கள், அவர்களை விட்டு வைக்க மாட்டேன் என்று.
நான் அவற்றை குட்டியாக இருந்தது முதல் வளர்த்தேன்.
மழையில், குளிரில்.
அவற்றின் உடலைத் துடைத்து பால் கொடுப்பேன்.
உன் தொண்டையில் என்ன?
ஷேகுவின் முடி. என் தொண்டையில் சிக்கிக் கொண்டது
அது ஒரு கற்பனைதான்.
இல்லை. அது அங்கே இருக்கிறது.
என்னால் அதை விழுங்க முடியவில்லை.
லக்னோ நகரை விட்டு வெளியேறும்போது
என் மனவுறுதி பற்றி கேட்க வேண்டாம்
பேகம்.
நான் நினைக்கிறேன், நீங்கள் அனைவரும் போகவேண்டும்.
என்ன?
காலங்கள் மாறுகின்றன.
நான் டெல்லி சென்றேன்.
அனைத்தும் விரைவில் முடிந்துவிடும்.
நீங்கள் என்ன சொல்ல வருகிறீர்கள் என்று எனக்கு புரியவில்லை.
ஜுனாகர்க் ராஜா கூட டெல்லியில் இருந்தார்.
காஷ்மீரும் ஹைதராபாத்தும் அவர்கள் எந்த பகுதியில்
இருக்க வேண்டும் என்று தேர்ந்தெடுக்க சொல்லப்பட்டார்கள்.
அதனால்?
அதற்கு அர்த்தம் என்ன?
ராஜாக்கள் எப்போதும் ராஜாவாகவே இருப்பார்கள்.
அது இந்தியாவோ அல்லது... அதற்கு பெயர் என்ன?
-பாகிஸ்தான். -பேகம் ஜான்.
ராஜாக்கள் இனிமேல் உண்மையில் நாட்டை ஆள போவதில்லை.
பிரஜாக்களே இனி ராஜாக்கள்.
டெல்லிக்கும் கராச்சிக்கும் ஒரே ஒரு குறிக்கோள்.
சில ஆண்டுகளில், சமஸ்தானங்களும் சொத்துக்களும்
அரசாங்கத்திற்கு சொந்தமாகும்.
நீங்கள்?
நாங்கள் வெறும் சிப்பாய்கள் ஆவோம்.
உனக்குத் தெரியும் ராஜாங்க கஜானா ஏறக்குறைய காலி.
மக்கள் வெளியேறுகிறார்கள், நாங்கள் சில பொருட்களை விற்க வேண்டியது இருக்கிறது.
நாங்கள் சில சட்ட வழக்குகளையும் சந்திக்க வேண்டியது இருக்கிறது.
அதனால் இப்போது?
பேகம்.
அரசாங்கம் சொல்வதைக் கேள்.
இந்த விபச்சார விடுதியை விட்டுவிடு.
என்னால் இனிமேலும் உன்னை காக்க முடியாது.
எதுவும் இனி உங்கள் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை என்று நினைக்கிறேன்.
இன்று நான் பாட்டுப் பாடினாலும் உங்களால் எதுவும் செய்ய முடியாது.
-பேகம். -சலீம்.
என்ன, பேகம் ஜான்.
சலீம், ராஜா சோர்ந்துவிட்டார்.
அவரை அறைக்கு அழைத்துச் செல்.
அவருக்கு ஓய்வு தேவை.
அவர் விரைவில் புறப்படுவார், எல்லா ஏற்பாடுகளையும் செய்.
நீ ஒரு மோசமான மரணத்தை அடைவாய், பேகம்.
எதுவோ. நான் ஒரு ராணிபோல் இறப்பேன் ஒரு பிச்சைக்காரி போல் இல்லை.
எனது அரண்மனையில்.
நீ துப்பாக்கி சுட கற்றுக்கொண்டு இருக்கிறாய், துணிகள் துவைப்பதற்கு இல்லை.
இதை சரியாக பிடி.
பிடி.
அருமை, ரூபினா.
ஒன்றுமில்லை.
அருமை.
இது மிக கனமாக இருக்கிறது, சலீம்.
-எனது குத்துவாள் நன்றாக இருக்கும். -ஜோக்கடிக்க வேண்டாம், பேகம் ஜான்.
தோள்கள் நேராக, உறுதியான பிடிப்பு, தெளிவான பார்வை.
வாருங்கள்.
இதை பின்னே இழுங்கள்.
முட்டாள் குதிரை போல் பின்னே உதைக்கிறது!
கவனம், பேகம் ஜான்.
அருமை.
நன்றாக சுடுகிறீர்கள்.
நல்ல ஒன்று.
லாட்லி நம்மோடு இருப்பதை பேகம் ஜான் பார்த்தால் தோலை உறித்துவிடுவார்.
நான் என்ன செய்ய முடியும்?
ஜமிலா வெளியே அழைத்துச் செல்லச் சொன்னாள், வீட்டில் தனிமையில் இருக்கிறாளாம்.
அவள் ஏதாவது சொன்னால், நீதான் அவளை பார்க்கவேண்டும்.
ஷேகுவம் பாலுவும் இறந்தது முதல்,
இந்த இடம் சுடுகாடு போல் இருக்கிறது.
சீக்கிரம், சீக்கிரம் அஸ்தமனம் வந்துவிடும்.
நாம் இதை எடுத்துப் போக முடியாதா?
இந்த ஒன்றை எனக்கு காட்டுங்கள்.
-தக்காளிகள் என்ன விலை? -இரண்டு அணா
இதுபோல் பின்னே இழு. தள்ளு.
உனது சக்தியினால் அதை தள்ள வேண்டும்.
-குறி பார். -இதுபோல் தோட்டாவை ஏற்று.
முன்னே தள்ளு.
-பின்னே இழு. -இது போல்.
பேகம் ஜான்!
குலாபோ!
இப்படித்தான் தோட்டாவை ஏற்றவேண்டும்.
-இதுபோல். -இதைத் தள்ளு...
-அருமை, குலாபோ. -அருமை.
அருமை.
நமக்கு அனைத்தும் கிடைத்துவிட்டது.
லாட்லி, சந்தோஷமாக இருந்தாயா?
ஆம், அவள் சோர்ந்திருக்கிறாள்.
-சீக்கிரம். -என்ன நடந்தது?
வேகமாக நட.
என்ன நடந்தது?
என்ன விஷயம்?
வேகமாக நட.
-வேகமாக நட. -என்னதான் நடந்தது?
-என்ன பிரச்சனை? -பின்னே திரும்ப வேண்டாம். வேகமாக நட.
-நட. -என்ன ஆச்சு?
ஓடுங்கள்!
-ஓடு, லாட்லி! -ஓடுங்கள்!
-வாருங்கள். -சுஜித்.
வாருங்கள்.
-ஓடுங்கள்! -வாருங்கள்!
-நாம் போகலாம்!
வாருங்கள், சீக்கிரமாக!
வேகம்.
-என்ன நடந்தது? -ஒளிந்துகொள்ளுங்கள்.
வாருங்கள்.
அமைதி.
இந்தப் பக்கம், வாருங்கள்.
வாருங்கள்.
இங்கே வாருங்கள்.
உட்காருங்கள்.
அமைதியாக இருங்கள்.
அவர்கள் நம்மைக் கொல்லப் போகிறார்களா?
கேளுங்கள், அவர்கள் இந்த வழியே சென்றார்கள் என்று நினைக்கிறேன்.
நேரே ஒரு சந்து இருக்கிறது. நாம் அது வழியே வெளியே போகலாம்.
வேண்டாம், அவர்கள் இந்த வழியே போனார்கள்.
-நீ இது வழியாகப் போ. -உன்னை தனியாக விட்டா?
உன்னை தனியாக விடுவதை விட நான் செத்துவிடுவேன்.
பேச்சை நிறுத்து. நான் சொன்னதைச் செய்.
போ அல்லது நான் சாவேன்.
நான் சொன்னேன், நாம் இங்கு வந்திருக்கக் கூடாது.
இப்போது, இவர்கள் நம்மைக் கொல்வார்கள்.
வாயை மூடுவாயா? எப்போதும் அழுகை.
வாருங்கள்.
நாம் போகலாம்.
-சுஜித். -நான் கெஞ்சிக் கேட்கிறேன்.
நான் ஒரு குழந்தை, நான் ஒன்றும் செய்யவில்லை.
-ரூபினா, நாம் போகலாம். -நான் போகமாட்டேன் என்று சொன்னேன்.
ஆனால் யாரும் நான் சொல்வதை கேட்பதில்லை.
கேளுங்கள் மிஸ்டர், எனக்கு அவர்களிடம் ஒன்றும் இல்லை.
என்னை போகவிடுங்கள்.
என்னை ஏன் நிரந்தரமாக தொலைவில் அனுப்புகிறீர்கள்?
ரூபி நீங்கள் இல்லாமல் என்ன செய்வாள்?
சொல்லுங்கள்.
நீங்கள் நிலைத்து இருக்க விரும்பவில்லையா?
போகவேண்டாம், சுஜித்.
போகவேண்டாம்.
நான்...
உன்னை காதலிக்கிறேன்.
நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்!
நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்.
நான் இந்த விபச்சார விடுதியை திறந்தேன்!
நீங்கள் ஒருவர் பின் ஒருவராக வந்தீர்கள்.
உங்களுக்கு வேலை கிடைத்தது, நம் வணிகம் செழித்தது.
லதா, நினைவிருக்கிறதா?
நீ ஒப்புக்கொள்ளவில்லை.
எனக்கு நினைவிருக்கிறது, பேகம் ஜான்.
உங்கள் குத்துவாள் எனக்கு நினைவிருக்கிறது.
மேலும் ராணி. உனது திரைக்குப் பின் மறைந்து.
உனது முதல் மாதவிலக்கு ரத்தத்தை பார்த்து பயந்தாய்.
பேகம் ஜான், இது அதிகம்.
நிச்சயம். இப்போது நீ வளர்ந்துவிட்டாய். சங்கடப்படுகிறாய்.
மேலும் மேனா, அம்பா. உங்கள் இருவருக்கு அதிக விலை நான் கொடுக்க வேண்டியது இருந்தது.
எனது பர்ஸ் ஏறக்குறைய காலி ஆனது.
அது ஒரு புயல் அடித்த இரவு.
காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்டு இந்த இருவரும் எப்போதும் உளறிக்கொண்டு இருந்தார்கள்.
அதில் புதியது ஒன்றும் இல்லை.
இந்த இரண்டும் இன்னும் உளறிக்கொண்டு இருக்கிறது.
இந்த விபச்சார விடுதியின் ஓட்டை வாய்கள்.
ஹேய், ஜமிலா.
இது விபச்சார விடுதி இல்லை.
இது நமது வீடு.
நமக்கு வீட்டில் இந்த அளவு சுதந்திரம் கிடைத்தது இல்லை.
சுதந்திரம்.
முட்டாள் தனம்.
இரு நாடுகளும் சுதந்திர விளையாட்டை விளையாடிக்கொண்டு இருக்கிறன,
அதனால் நாம் நம் வீட்டை விட்டு போயாக வேண்டும்.
நம் வீடு, நமது பூமி.
நான் மணமகளாக வெளியேறிய இடத்திற்கு
வேசியாக திரும்புகிறேன்.
என்னை புதைப்பதற்கு ஒரு இடத்தைக் கூட குறித்தேன்.
அங்கே.
பல ஆண்டுகளாக, நான் என் சதையை விற்றேன்.
அது இரண்டாக உடைக்கப்படும் என்று ஒருபோதும் நினைக்கவில்லை.
நமது உடல்கள் பிரிக்கப்படும்.
அயோக்கியர்கள்! நான் இந்த வீட்டை விட்டு வெளியேற மாட்டேன்!
எனக்கு ஆண் தேவையில்லை! நானே இந்த இடத்தை தனியாக காக்க முடியும்.
ஆனால் நீங்கள் வெளியேற வேண்டும்! மிச்ச அனைவரும் வெளியேற வேண்டும்.
-எங்கே போவது? -போங்கள்!
நமது குடும்பம் நம்மை அழைத்துச் செல்லும் என்று நினைக்கிறீர்களா?
அவர்கள் நமது பெயர்களைக் கூட மறந்திருப்பார்கள்.
அந்த கிராமத்தினர்.
அந்த துறவிகள்.
பகலில் நம் நிழலை விட்டு விலகி இருப்பார்கள்.
இரவில், என்னிடம் வருவார்கள்!
நீங்களும் ஒரு பெண் தான்.
உங்களுக்குத் தெரியும் அது ஒரு ராணியோ அல்லது வேசியோ எப்படி இருந்தாலும்.
-ஆண்கள்தான் எப்போதும் கட்டுப்பாட்டில். -அம்பா, உனக்கு ஏன் புரியவில்லை?
புரிந்துகொள்ள ஏதும் மிச்சம் இல்லை, பேகம் ஜான்.
அவர்கள் என் சுஜித்தை நான்கு துண்டுகளாக்கினர்.
இந்த யுத்தம் முடியும் வரை நாங்கள் போகமாட்டோம்.
ஆமாம், பேகம். இந்த விபச்சார விடுதி நமக்குச் சொந்தம்.
இப்போது நாங்கள் போனால், உங்கள் நிலை என்ன?
உங்களுக்கு நினைவிருக்கிறதா?
அதனால் நாம் இங்கேயே இருந்து நமது யுத்தத்தில் சண்டையிடுவோம்.
அவள் சொல்வது தான் சரி!
ஆனால் லாட்லி மற்றும் ஷப்னம் இருவரையும் எப்படியாயினும் வெளியே அனுப்ப வேண்டும்!
மேலும் நீங்களும், அம்மா.
நான் பெற்றெடுத்த எனது மகன்
என்னை பனாரஸ் நதிக்கரையில் அனாதையாக விட்டுச் சென்றான்.
அம்மா.
கடந்த காலத்தை கிளற வேண்டாம்.
அன்பே, எனக்கு உதவிசெய்தது நீதான்.
எனது கையை பிடித்துக்கொண்டாய்.
என்னை இப்போது வெளியே தூக்கி ஏறிய விரும்புகிறாயா?
நல்லது. உங்களோடு விவாதம் செய்வதில் அர்த்தமே இல்லை.
-ஆனால் லாட்லியும் ஷப்னமும் போகவேண்டும். -லாட்லி எங்கும் போகமாட்டாள்!
அவள் இங்குதான் இருப்பாள்.
இது அவளது வீடும் கூட.
அவள் இங்கே தான் பிறந்தாள், பேகம் ஜான்.
-அதனால் நான் சொல்கிறேன்... -இது உங்களது குழந்தையும் கூட.
அவளை அனைவரும் சேர்ந்து வளர்த்தீர்கள்.
நாம் அனைவரும் லாட்லியோடு போவோம் அல்லது ஒருவரும் போவதில்லை.
-ஜமிலா... -நான் உறுதி செய்துவிட்டேன், அவ்வளவுதான்!
ஏன் அனைவரும் இவ்வளவு உறுதியாக இருக்கிறீர்கள்?
உங்களுக்கு புரியவில்லை!
சரி, கேளுங்கள்.
சூழ்நிலை மேம்படாத வரையில்,
அவர்கள் இருவரையும் லக்னோவில் திரு. குரு அவர்களிடம் விடுவோம்.
-நான் போகமாட்டேன்... -நான் சொல்வதைக் கேளுங்கள்.
இந்த இடம் குழந்தைகளுக்கு இனியும் பாதுகாப்பானது இல்லை.
குலாபோ, சீக்கிரம்!
பேகம் ஜானுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் ஏதும் எழுதினாயா?
ஆமாம், அனைத்தையும்.
ஒன்றையும் விடவில்லை.
நாம் போகலாம்.
சில விஷயங்கள் விட்டுப் போய்விட்டது.
அதையும் முடிக்க வேண்டும்.
கடிதத்தில்,
வாங்குபவர்கள், வியாபாரம், ஆசிரியர், கொடுமை
பற்றி மட்டும் எழுதினாய்.
ஆனால் நீ ஏறக்குறைய எப்படி செத்து இருந்தாய்
நான் எப்படி உன்னை பராமரித்து காப்பாற்றினேன் என்று இல்லை.
நீ அதுபற்றி ஒரு வார்த்தை கூட எழுதவில்லை.
அல்லது நான் எப்படி உனக்கு மசாஜ் செய்தேன்...
நீ கர்ப்பிணியாக இருக்கும்போது இரவு முழுவதும்.
அதையும் நீ குறிப்பிடவில்லை.
பல மாதங்களாக பேசினோம்.
நீ நான்குமுறை தற்கொலை செய்ய முயன்றதை நான் நிறுத்தினேன்.
நீ அனேக விஷயங்களை அந்த கடிதத்தில் எழுத மறந்துவிட்டாய்.
கசாப்பு கடையில் ஆட்டுக்கு உணவூட்டுவது கடைக்காரனுக்கு ஊட்டுவது போலத்தான்,
அது உண்மையான அன்பு இல்லை.
-மோசமான துரோகி! -சலீம்.
அவள் இப்போது வளர்ந்துவிட்டாள்.
அவள் போகட்டும்.
-சலீம், எதோ ஒன்று சரியாக உணரவில்லை. -ஆமாம் பேகம் ஜான்.
எனக்கு தான்.
-துப்பாக்கிகள் தயாரா? -நிச்சயம், பேகம் ஜான்.
-துப்பாக்கி தோட்டாக்கள்? -அவைகளும் தயார்.
அனைவரையும் நாம் எழுப்புவோம்.
ஜமிலா, ரூபினா, அம்மா!
சீக்கிரம்.
புறப்படுங்கள், வழியில் ஆபத்து இருக்கிறது.
என்னை மன்னித்துவிடு, குலாபோ,
ஆனால் நான் அந்த முரட்டு பேகம் ஜான் இரண்டு முறை சாவதை பார்க்க வேண்டும்.
ஒருமுறை நீ அவளுக்கு துரோகம் செய்யும் போது.
இப்போது, அவள் சுடப்படும்போது.
ஆனால்...
திருமணம்?
குலாபோ, விபச்சாரிகளுக்கு வாங்குபவர்கள் மட்டுமே உண்டு.
கணவர்கள் இல்லை.
அம்மா.
ஜமிலா, இந்த இருவரோடு நீ உடனே புறப்பட்டு.
-நான் எங்கும் போக மாட்டேன். -என்ன நீ சொல்கிறாய்?
நேற்றே அது முடிவு செய்யப்பட்டது நான்தான் இந்த இருவரோடு லக்னோ போகவேண்டும் என்று.
நான் எங்கும் போக மாட்டேன்.
இந்த நிலையில் நான் உங்களை தனியாக விட்டுப் போகமாட்டேன்.
பேகம் ஜான் உன்னை உடனே புறப்படச் சொன்னார்.
நாம் அவருக்கு அம்மா இல்லை, ஆனால் அவர் மீது நமக்கு அதிகாரம் இருக்கிறது.
-உங்கள் அனைவரோடும் நான் புறப்படுவேன்! -அமைதி.
ஜமிலா வாதத்தை நிறுத்தி உடனே புறப்பட்டு.
பேகம் ஜான், இது எனது சண்டையும் கூட. இது எனது வீடும் கூட.
-போதும்! அமைதி! -நான் உங்கள் அனைவரையும் கைவிட மாட்டேன்!
ஜமிலா, விவாதிக்க நேரமில்லை!
பின் கதவு வழியாக லாட்லி மற்றும் ஷப்னத்தோடு புறப்படு.
நாம் எந்த நேரமும் தாக்கப்படலாம்.
சலீம்!
நாய்களா!
ஒவ்வொருவரும். நிலையில் நில்லுங்கள்.
அம்மா, இங்கிருந்து வெளியே செல்லுங்கள்!
சரியாக குறி வையுங்கள்,
-ரூபினா! -சலீம், கவனம்.
கவனம்!
அவள் உன் மனைவியா? அவர்களை சுடு!
அவர்களிடம் சில துப்பாக்கிகளே உள்ளன.
அவர்களை சுடு.
உதவாக்கரைகளா. நீங்கள் அனைவரும் போய் அந்த விபச்சாரிகளோடு கலந்து கொள்ளுங்கள்.
நாசம்!
-மேனா! -மேனா!
வப்பாட்டிகள்! அவள் முதுகில் அவர்கள் சுட்டுவிட்டார்கள்.
அயோக்கியர்கள்!
வாருங்கள் நண்பர்களே, சீக்கிரம்.
வாருங்கள், கீழே இறங்குங்கள்.
இதை சீக்கிரம் முடியுங்கள்.
ராணி, கவனமாக இரு!
அயோக்கியர்கள்!
லதா!
கேவலமான கீழ்ஜாதி!
என்ன அவசரம்?
ஹேய்!
நிறுத்து அதை!
அவளை நிறுத்தச் சொல்!
நிறுத்து அதை!
அவள் எனக்கு மகளைப் போல். அவளை அதை நிறுத்தச் சொல்.
அது ஒரு தவறு. தவறு!
என்னைப் பார். நான் தவறு செய்துவிட்டேன்.
நான் தவறு செய்துவிட்டேன். நிறுத்து.
ஹேய். அவர்களைப் போகவிடு.
அவர்கள் போகட்டும்!
மகளே, தயவு செய்து உன் ஆடைகளை அணிந்துகொள்.
தயவு செய்து என்னை மன்னித்துவிடுங்கள்.
அன்பான கடவுளே...
விபச்சாரிகளுக்கு கணவன் இருக்கக் கூடாது.
ஆனால் அவர்களுக்கு மகள்கள் இருக்கிறார்கள்.
பேகம் ஜான்.
சலீம்!
என்னால் எதையும் பார்க்க முடியவில்லை.
அனைத்தும் அமைதியாக இருக்கிறது.
-அம்பா. -என்ன.
வா.
அம்பா, கவனம்!
வருக.
நாங்கள் உனக்காக காத்து இருக்கிறோம்.
கபீர் இது எப்போது நடந்தது?
சார், விபத்துகளை கணிக்க முடியாது.
பேகம் ஜான்.
நாம் போகலாம்.
எல்லாம் முடிந்தது.
அயோக்கியர்கள்!
வேசி மகன்கள்!
அயோக்கியர்கள்!
எங்கே போக நினைக்கிறாய்? எங்கள் வீட்டை கொளுத்திவிட்டாய், வேசி மகனே!
நிறுத்து!
நீ எங்கே போவதாக நினைத்துக் கொண்டு இருக்கிறாய்?
அயோக்கியர்கள்!
திரு சலீம்!
நாங்கள் உங்களுக்காக அவர்களை காலி செய்து விட்டோம்.
நீங்கள் இப்போது போகலாம்.
ஏனென்றால் அடுத்து நடக்கப் போவதை நீங்கள் சகிக்க முடியாது.
பையன்கள் சிறிது நேரத்திற்கு இந்த விபச்சார விடுதியை மீண்டும் அமைக்கப் போகிறார்கள்.
விபச்சார விடுதியை காலி செய்வதில் சிறிது ஆதாயம் இருக்க வேண்டூம்.
என்ன நடந்தது?
ஹேய்!
வேசிகளே! என்ன செய்துகொண்டு இருக்கிறீர்கள்?
-நீங்கள் அனைவரும் இறப்பீர்கள். -என்ன நடக்கிறது, கபீர்?
உங்கள் வாடிக்கையாளர்கள் உங்களை காப்பாற்ற மாட்டார்கள்!
திரும்பி வாருங்கள்!
பொறுங்கள்!
அம்மா.
பத்மாவதியின் கதையை சொல்லுங்கள்.
நிலவில்லாத அந்த இரவு அந்த உலகம் இருளில் மூழ்கிய போது.
சூரியனும் நிலவும் பார்வையில் இருந்து மறைந்தன.
சித்தூர் கோவிலில் 12,000 ராஜ்புத்திர பெண்கள் கூடிய போது.
ராணி பத்மாவதி கோவிலுக்குள் நுழைந்தார்
அக்னி பகவானை எழுப்பினார்.
"ஓ, அக்னி பகவானே,
வந்து எங்கள் உடலை, ஆத்மாவை இந்த இருளை
எடுத்துக்கொள்."
ராணி பத்மாவதி, அக்னியின் முன் நின்றுகொண்டு இருந்த அவருக்கு
இரண்டே வாய்ப்புகள் இருந்தன.
முதல், எதிரியிடம் சரணடைவது,
அவர்கள் முன் மண்டியிடுவது, அடிமை வாழ்கையை நடத்துவது.
அல்லது தனது வாழ்கையை தியாகம் செய்வது.
ஒரு பெருமையான மரணம், அவர் இதுவரை வாழ்ந்த வாழ்க்கையைப் போல்.
தனது தலையை உயர்த்தி, அவரது சொந்த விருப்பப்படி, ஒரு ராணியைப் போல்.
ராணி பத்மாவதி சரியான முடிவைத் தேர்ந்தெடுத்தார்
அது ஒரு ராணிக்கு உகந்தது.
மரணத்தின் விளிம்பில் நின்றுகொண்டு,
ராணி பத்மாவதி அந்த அக்னியில் குதித்தார் மேலும் தனது சுய கௌரவத்தில் மேலோங்கினார்
அதை அழிவற்றதாக ஆக்கினார்.